Ξαφνική ανάπαυλα με πρόταση για άδεια Ιουνίου κι όχι ότι το μυαλό θα ξεφύγει αλλά θα την επιλέξω!
Το εξαήμερο που ακολουθεί ξεκινάει με ένα πολύ ευχάριστο διλημμα ανάμεσα στους ταξιδιώτες.
Σλοβενία και ανάσα Ευρωπαικής ευταξίας
ή Κυκλαδες και χρωστούμενα της νιότης κάτω από τον Ελληνικό ήλιο
με ανεμελιά βόλτες και ωραίο φαγητό;
Και το ίδιο ανέμελα επιλέγουμε κατεύθυνση νότια.
Ξεκινάμε μεσημέρι με αρκετή ζέστη και δίχως να γνωρίζουμε πόσο λίγο αντέχουμε τελικά
στο θερμόμετρο όταν δείχνει πάνω από τους 30 συνδυασμένο με τη μοτοσικλέτα.
Χρόνος υπάρχει άπλετος οπότε μια ευχάριστη στάση στη δροσιά του Ενιππέα
είναι ότι πρέπει για να πλησιάσουμε το απόγευμα.
Μετά το θεσσαλικό κάμπο κάνουμε μια μικρή στάση στην καλαίσθητη πλατεία στο Δομοκό.
Οι πρώτες δροσιές έρχονται στην ανηφόρα του Μπράλου και το πέρασμα
μετά την Γραβιά θα μας φέρει στην μαγική αγκαλιά των Δελφών.
Εδώ κανονίσαμε να κάνουμε και την πρώτη μας διανυκτέρευση
ανάμεσα σε λιγοστούς τουρίστες και επισκέπτες του αρχαιολογικού χώρου
και με τελικό στόχο να φτάσουμε αύριο στον Πειραιά χρησιμοποιώντας ορεινά δροσερά περάσματα,
Το βράδυ βόλτα στην πόλη
Και δείπνο στο εξαιρετικό Εν Δελφοίς.
Το πρωί ξεκινάμε και από την Αράχοβα ανηφορίζουμε προς τα χιονοδρομικά κέντρα του Παρνασσού. Αρκετή ώρα θα περιηγηθούμε στις ερημιές εγκαταστάσεις
απολαμβάνοντας την υπέροχη ιδανική μοτοθερμοκρασία τους 20 βαθμούς με ήλιο !
Η συνέχεια αναγκαστικά θα μας ζορίσει οι ευθείες προς Αλίαρτο και Θήβα είναι μία δοκιμασία και ελπίζουμε κάπου στην Κάζα αυτό να αλλάξει. Δυστυχώς πέφτουμε λίγο έξω
Το μεσημέρι περνάει με υπομονή στα Βίλια.
Υπομονή χρειάστηκα και στο χειρισμό τριών παρατημένων στην τύχη του; νήλικων που θεώρησαν καλή ιδέα να βρίσουν και να ειρωνευτούν τους δύο ταξιδιώτες που τόλμησαν να βγάλουν τα παπούτσια τους για να ξαποστάσουν στο παγκάκι της εν βρασμώ πλατείας του χωριού τους.
Πίσω από κάθε τέτοιο ναυάγιο συμπεριφοράς κρύβεται
κι έναν άθλιος ενορχηστρωτής γονιός το ξέρω το έχω κι έχετε ξαναδεί
λύση θα έπρεπε να δίνει εξειδικευμένος φορέας αλλά ψάχνω στα άχυρα βελόνα.
Μοιάζει με απόγευμα και επιτέλους κατηφορίζουμε για το καράβι!
Βραδινό ταξίδι με πρώτο προορισμό το λιμάνι της Μήλου.
Εκεί μας περιμένουν η Μαρία και Μαριάννα παρά το προχωρημένο της ώρας
και επιτέλους βρισκόμαστε στην αγκαλιά των νησιών κάτι που θα κρατήσει πέντε ολόκληρες μέρες.
Πρώτη πρωινή αναγνωριστική βόλτα στη Μήλο για να δούμε κατά πόσο ισχύουν όσα έχουμε ακούσει για την αλλαγή του νησιού σε κοσμικό στέκι την υπέρ χρήση που έχει αλλοιώσει τον τόπο και για την οικιστική θύελλα που δοκιμάζει τα όρια ομορφιάς της κυκλαδίτικης τοπογραφίας.
Ο χάρτης του ειδικού
Πρώτη απολαυστική βουτιά στον Παπάφραγκα και τα κολπάκια γύρω του.
Κολύμπι μέσα σε μια μικρή σπηλιά και καταγάλανα νερά , ωραία υποδοχή!
Λίγο μετά και με τη βοήθεια του χάρτη μου έρχεται να ψάξω την off road διαδρομή για τα Θειορυχεία. Λίγο η ασθενής μνήμη για το ποια είναι τελικά αυτή η παραλία
από τις πολλές που με είχαν μαγέψει πολλά χρόνια πριν
Λίγο ο κακός χωματόδρομος λίγο η ζέστη στη μέση περίπου επιστρέφουμε
στον κεντρικό δρόμο και με ένα γερό χάσιμο τελικά κουρασμένοι στο δωμάτιο μας.
(Προσφέρω το ΗΤΑ από την οδηγική ήττα για να μπει στη θέση του στην ταμπέλα)
Το απόγευμα ξεκινάει με μία ακόμα απολαυστική βουτιά στον κατάμεστο από κόσμο Φυροπόταμο .
Συνεχίζουμε με βραδινή βόλτα στο Κλήμα και στα χαρακτηριστικά του
σπιτάκια των ψαράδων κυριολεκτικά μέσα στη θάλασσα.
Η ζωή των ανθρώπων τρέχει κανονικά παραδίπλα το χρώμα ζητά υποστήριξη κόντρα στον καιρό.
Με το βλέμμα στραμμένο δυτικά
Η βραδινή ανάβαση στη χώρα είναι κάτι ιδιαίτερο
τα ανηφορικά της σοκάκια είναι απαλλαγμένα από την κίνηση των αυτοκινήτων
και βλέπουμε πολυκοσμία στις αρχές Ιουνίου
Κάτι πολύ ξένο για τα δικά μας Μακεδονικά δεδομένα
Η τοπική ,,,,επιτροπή αξιολόγησης και μέτρησης ηχορύπανσης από τα bar!
Πολύ ωραίο φινίρισμα
Προσοχή στη λεπτομέρεια
Το κορίτσι έχει ζήσει τη δική του Μήλο με το ποδήλατο
και εγώ τη δική μου με ατέλειωτο κολύμπι στα απόκρημνα της
Αναπολούμε σιωπηλά ...
είναι τέχνη να χειρίζεσαι την ένταση που φέρνει η διαπίστωση
ότι τα παλιά είναι συντριπτικά περισσότερα από αυτά που έρχονται
Βρήκαμε κι ένα αγνάντι στη θέση Μύλοι έτσι για τη σκέψη που τριγυρνά
οι Άνθρωποι των Ελληνικών νησιών
Την επόμενη μέρα θα εξερευνήσουμε τις νότιες ακτές φτάνοντας
μέχρι τα όρια του νέου ασφαλτόδρομου πάνω από την παραλία Γέροντας.
Για αρχή σταματάμε να ομορφύνουμε το συννεφιασμένο Σαρακήνικο
Να κι εσένα μία.... να μη μας βγάλεις κανένα παράπονο
Το Τσιγκράδο δεν είναι για όλους.
Απέφυγα να πιέσω το πόδι μου στην κατάβαση γκρεμού
που απαιτείται για να χαρείς τα κρυστάλλινα νερά του
Κι όμως η φωτό είναι άφιλτρη
Παραδίπλα στη Φυρίπλακα τα μπάνια του λαού κι εμεις ανάμεσα
Βουτιά και πιάνουμε να βρούμε που τελειώνει η άσφαλτος
Το G/S είναι κατάλληλο κι έτοιμο να συνεχίσει
αλλά μετά το χθεσινό έχω υποσχεθεί ΟΧΙ εκπλήξεις και λιοπύρι.
Αφου το λέει Προσοχή (ίσον γύρνα πίσω)
Το μεσημέρι θα κάνουμε το παιχνίδι ανακάλυψης της πολύ ιδιαίτερης ταβέρνας στο Εμπορειό.
Μία έκπληξη γεύσεων εκεί που δεν περιμένεις να βρεις τίποτα
μιας και αρκετά χιλιόμετρα τσιμεντόδρομου και χωματόδρομου
χωρίζουν το μέρος από αυτό που ξέρουμε ως το κλασικό οδικό
δίκτυο των νησιών
Ιστορίες της ακροθαλασσιάς το σπίτι ενός φανταστικού βαρκάρη ή απλά ένα ωραίο ευρυγώνιο κάδρο
Φτάσαμε και χαμογελάμε....
Περνάμε καλά έχουμε χαλαρώσει οι έννοιες είναι κάτι μακρινό
Εις υγείαν!
Εκειί που λες δεν περνάει από δω να ο δρόμος από πίσω
Το απόγευμα πρέπει να ετοιμάσουμε το δεύτερο μισό της βόλτας στα νησιά.
Στο λιμάνι , για να κλείσουμε τα εισιτήρια - φωτιά.
Κι ακολουθεί άλλο ένα απόγευμα στη χώρα
που ευτυχώς σήμερα είναι πολύ πιο ήσυχη μάλλον λόγω του καιρού
που σημαδεύεται από ένα ωραίο δροσερό μελτέμι
Κυριακή
Τελευταία ολόκληρη μέρα στο νησί κι ως γάτες που είμαστε έχουμε (ξ)ανα-καλύψει ότι θέλαμε.
Έτσι αποφασίσαμε να αφιερώσουμε την ημέρα στην Κίμωλο.
Τι ωραία που εξελίχθηκε αυτή η επιλογή, με το γεμάτο τοπικό κλασικο φέρρυ παντόφλα
Φτάνουμε σε μισή ώρα σε έναν άλλο κόσμο,αυτόν των ήρεμων μικρών νησιών .
Με αργό ρυθμό κινούμαστε βόρεια ψάχνοντας τις παραλίες
ως που φτάνουμε στον επίγειο παράδεισο που βλέπετε στις παρακάτω εικόνες.
έτσι το παράτησα πάνω στο δρόμο
όταν αντίκρυσα αυτά τα νερά
Λευκή ψιλή άμμος όλο γαλανά νερά με βράχια για διάκοσμο
και αρμυρίκια τόσο όσο για φυσική σκιά στους τυχερούς επισκέπτες.
Όση ώρα και να αφιερώσεις εδώ δε φτάνει.
Αργά το μεσημέρι τριγυρνάμε στα σοκάκια της χώρας με τη μοτοσικλέτα
και ψάχνοντας στο νότιο άκρο του νησιού απολαμβάνουμε εξαιρετικό φαγητό σε ντόπια ταβέρνα.
Το βράδυ είμαστε πίσω στα δικά μας
Και αυτή τη φορά θα περιηγηθούμε στα Μαντράκια έναν οικισμό
που μοιάζει με το Κλήμα και έχει την αντίστοιχη σχετικά ήπια τουριστική εκμετάλλευση.
Αυτή είναι η αγαπημένη μου φωτογραφία , στόχος για τα επόμενα χρόνια.
Δευτέρα λοιπόν
και είναι η μέρα που θα φτάσουμε στην Τήνο με ένα παράξενο τρόπο
με γρήγορα μεν αλλά πανάκριβα δρομολόγια πλοίων
Η Πολύαιγος και η Κίμωλος μας χαιρετούν βγαίνουμε στο πέλαγος και σε λίγη ώρα
Φολέγανδρος λένε τα ηχεία ...γρήγορα φωτό να θυμηθούμε τα νιάτα τα εκρηκτικά!
Ακολουθεί στάση για ένα απολαυστικό δίωρο στην νεανική Ιο
Αυτός ο καφές περιείχε όλο το καλοκαίρι που έψαχνα στρίβοντας το τιμόνι προς τα νότια
Στη σκιά μέχρι να έρθει το βαπόρι
Σήμερα είχαμε και μια περιπέτεια στην αποβίβαση στο τελευταίο νησί , την Τήνο.
Από λάθος των παρκαδόρων στο αμπάρι.
Αναστατώθηκαν κάποιοι οδηγοί ώστε να περάσουμε το GS και να μην το ψάχνουμε στη ...Ραφήνα.
Και από την πρώτη απογευματινή βόλτα
η Τήνος εξελίσσεται στην ωραιότερη έκπληξη αυτής της μικρής περιήγησης.
Οι ρυθμοί είναι χαλαροί και η πολυκοσμία απούσα
Εδώ ίσως αντιλαμβάνομαι τι εννοούσαν όσοι έλεγαν ότι η Μήλος εξελίσσεται γοργά σε μία νέα Μύκονο.
Η Μήλος που είδαμε φέτος δεν έχει καμία σχέση με το νησί που μας φιλοξένησε πολλά πολλά χρόνια πριν. Φεύγοντας ήμουν ήδη σίγουρος πως δεν θα ξανα έρθω θα κρατήσω μνήμες πολύ παλιές και την σημερινή φετινή εμπειρία ως οδηγό κάθε φορά που θα θέλω να επισκεφτώ τόπο που παλιότερα με μάγεψε μοναδικά όπως αυτό το νησί
Πάμε λοιπόν Τήνο!
Μια βόλτα στα στενάκια όμορφα φτιαγμένα μαγαζιά νέες εικόνες στα μάτια μας
δίχως να έχουμε να συγκρίνουμε,
απολαυστικό φαγητό σε ταβερνάκι τουριστικό γεύσεις υπέροχες
και κλασσικά πλέον το μεγάλο πρόβλημα της εστίασης οι τιμές στα ύψη.
Όλη την επόμενη μέρα θα την ξοδέψουμε μπαίνοντας στα χωριά
στα μοναδικά αυτά χωριά του νησιού όπου όχημα δεν θα συναντήσεις
όπου θα ανταλλάξεις Καλημέρες
όπου θα βρεις το καφενείο να ξαποστάσεις και να μάθεις τα νέα.
Τόπος αρχόντων το βλέπεις σε κάθε στροφή,
το βλέπεις στο χαμόγελο και στο άδολο ορίστε της κυρίας
που μας έβαλε στο σπίτι της να δούμε τη μικρή της κουζίνα
Εβαλα υποθετικούς υπότιτλους στις εικόνες από το υπόστεγο στα στενά της Καρδιανής
Τι νέα από το λιμάνι νεαρε?
Εχει έρθει και τριγυρνάει στο νησί μας αυτό το ζευγάρι με το 1300....τι κάνουμε
Οι γυναίκες να ετοιμάσουν τα κεράσματα !
Ώρα για έναν Ελληνικό της γαλήνης και την γευστική πίτα χωρίς ετικέτα
Το επόμενο χωριό στο χάρτη και το δρόμο μας είναι η Υστέρνια το ύστερο του δρόμου κάποτε.
Κουβέντα στο μπακάλικο η δουλειά μου είναι η ζωή μου και το αντίστροφο
δύσκολο τόσα χρόνια μετά να βρω τα όρια ανάμεσα τους,ούτε μέτοχος ούτε αμέτοχος.
Μπράβο στην Οικογένεια κι εδώ.
Καρτοτηλέφωνο!
Πύργοι στο δρόμο για τον Πύργο
Ο παράξενος Αγιος Αθανάσιος στα αριστερά πραγματικός επόπτης του δρόμου
Μέσα στον Πύργο είναι όλα πολύ ζεστά και για αυτό το λόγο πρέπει να έρθουμε και βράδυ!
Τα οχήματα χάνουν από τον καιρό ειδικά αν στέκουν ακίνητα.
Πιάνουμε κι εδώ κάτι χωματόδρομους ,λίγο για τη γεύση και πίσω!
Μεσα στο μεσημέρι θα περπατήσουμε και στον αποκαλυπτικό Φαλατάδο.
Έχουμε περάσει σε μια άλλη ιδιαίτερη συστάδα οικισμών του Δήμου Εξωμβούργων.
Ιστορίες με μεταφορές και συναίσθημα
Το juke box σιωπηλό πλέον
Με τελευταία του εκτέλεση το ταγκό της ζήλειας
Πόσο προφητικό το σκίτσο του Μητρόπουλου!
Κι αυτό.....
Ψάχνουμε το Βώλαξ
Βώλαξ
Μας έχουν συστήσει να το επισκεφθούμε προσοχή στο όνομα
γιατι ο Βώλακας είναι στα ορεινά της Δράμας
Παρκάρω έτσι ώστε οι τεχνολογίες να είναι δίπλα δίπλα και να μπορούν να συζητήσουν τα δικά τους.
Περί αναγκαιότητας των συστημάτων περί αντοχής των εξαρτημάτων κλπ κλπ!
Τα σπίτια είναι χτισμένα επάνω σε φυσικά πετρώματα
Διαβάζω και χάνομαι,,,, προτρέπω την Ειρήνη να κάνει το ίδιο.
Το νησιώτικο φινίρισμα με ξετρελαίνει
Ένας καλός κύριος μας προτείνει να δούμε το μουσείο από μέσα
Στο δρόμο για την επόμενη γευστική αυτήν τη φορά έκπληξη
Φυσικά Πρόβατο!
8 ώρες στην κατσαρόλα αναπαύεται σε στρώμα τοπικής ξυνομυζήθρας
και πολύ γρήγορα στις κοιλίτσες μας.
Η Τετάρτη θα κλείσει με πολλές ώρες συνεχόμενη 6η στην Εθνική Οδό,
ας προλάβουμε λίγα χωριά ακόμα.
Τα Δυό Χωριά στο έλεος του φρεσκαρισμένου μελτεμιού
Ψάχνω λίγο την εσχατιά στη Λυχναφτιά
Με το ζόρι και επιστρατεύοντας όλες μου τις δυνάμεις κρατάω όρθια κι ακίνητη τη μοτοσυκλέτα για να φωτογραφίσω κι εγώ δεν ξέρω τι και κυρίως γιατί.
Ώρα για τα κεφτεδάκια του αποχωρισμού
Ψάξιμο στον ατμοσφαιρικό οικισμό Λουτρά
Το Μοναστήρι και η Σχολή των Ουρσουλινών όπως και το καφέ Σερβιάμ
είναι τα αινίγματα που έμειναν αναπάντητα
και θα είναι σίγουρα ο μοχλός που θα κινήσει τις αφεντιές μας ξανά προς το νησί ,οσονούπω.
Στο δρόμο για το καράβι
ήρθε εν μέσω θυελλωδών ανέμων Ραφήνα Εθνική σπίτι
με το παρακάτω δίτροχο express μεγάλων αποστάσεων.
Θα της κάνω τη χάρη να ποζάρει στον επίλογο ,
μας έβγαλε καθαρούς κι ατσαλάκωτους και το δικαιούται.
Εφτά πλόες μακριά
Εφτά φορές πίσω στο χρόνο
Τα βαπόρια έγιναν αεροπλάνα και πετάνε στα ύψη μαζί με τη
νέα τάξη πραγμάτων που καταπίνει τη χώρα και τα φιλέτα της...
Κι όποιος αντέξει η ο σώζων εαυτόν σωθήτω που έλεγε και η γιαγιά μου η Γιωργία.
Θέλω να γράψω αλλά θα φωνάξω
κι αυτό δεν είναι δίκαιο να χαιρετήσει μια τέτοια ταξιδιωτική αναφορά.
Επλίζω να σας έβαλα σε σελίδες με ακτοπλοικά..
See ya!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Γράψτε ενα σχόλιο