8/8/26
Πηγη bikersland facebook
Διτροχοι φίλοι μου γεια σας. Ο παππούς αναπαυόμενος 5 μέτρα απ' τη θάλασσα, σε μια σεζ Λονγκ,βλέποντας το ηλιοβασίλεμα,άρχισε να θυμάται διάφορες στιγμές από την μοτό ζωή του. Μη περιμένετε δράκους και γοργόνες, απλά περιστατικά όπως όλοι ζήσαμε και ζούμε.
Πρέπει νά ήταν καλοκαίρι του 1966.
Η παρέα μας όπως ξέρετε κάθε Σαββατοκύριακο πήγαινε
Χαλκιδική. Αλλά δεν μας άρεσαν τα πολυσύχνστα και συνηθισμένα μέρη. Έτσι πιάναμε ένα ένα πόδι και το εξερευνουσα με. Μια φορά ψάχναμε στο μεσαίο πόδι κοντά στη Βουρβουρού. Πηγαίναμε σιγά σιγά στον περιφερικό , χωμάτινο δρόμο καί κοιτούσαμε από ψηλά τις απάτητες παραλίες.
Να σάς εξηγήσω ότι τότε δεν υπήρχαν ασφαλτοστρωμένοι δρόμοι.Η ασφαλτόστρωση περατώθηκε το 1973 αν θυμάμαι καλά. Το οδικό δίκτυο ήταν πράγματι υποτυπώδες και δύσκολο, αλλά εμας δεν
μας απέτρεπε αυτό.
Προχωρώντας και ερευνώντας από ψηλά τις παραλίες, βρήκαμε τον επίγειο Παράδεισο!!!
Ένας κολπίσκος με αμμουδιά. Στη μέση χυνόταν ένα μεγάλο ρυάκι η μικρό ποταμάκι όπως θέλετε πέστε το.
Δεξιά και αριστερά άφθονα δένδρα για σκιά.
Δεξιά υπήρχαν τεράστιοι βράχοι για βουτιές και αριστερά μικρότερες πέτρες,οι οποίες μάλλον έπεσαν
από την αρχόμενη διάνοιξη του δρόμου.( αντί να τίς απομακρύνουν, δυστυχώς τις πέταγαν στη θάλασσα)
Και το πλέον καταπληκτικό σε απόσταση βολής, ένα μικρό μικρό νησάκι.
Ήμασταν όλοι ψαροντουφεκαδες ,και ένας έρημος βράχος, είναι ότι πρέπει για ψαροντουφεκο.
Σταματήσαμε,και τα τέσσερα ζευγάρια, έκθαμβα.Δεν το χωρούσε ο νους μας. Εφ όσον συμφωνήσαμε ότι φθάσαμε στον προορισμό μας, ήρθε η ώρα να βρούμε τρόπο να κατέβουμε με τις μηχανές.Να τίς αφήσουμε στο δρόμο, ούτε συζήτηση. Ανακαλύψαμε ένα στενό μονοπάτι που άρχιζε από πολύ νωρίτερα. Περίπου 50-60 πόντους πλατύ,και έφθανε την παραλία με δύο φουρκέτες,αλλά με φοβερή κλίση. Δεν μπορώ να σας πω πόση ήταν η κλίση 20-30-40%
Σας λέω ότι ήταν επιεικως τρομακτική.
Αλλά με τα μυαλά που είχαμε, -μασάγαμε- ?
Στείλαμε τα κορίτσια μας με τα πόδια, και κάνοντας χωρίς να ξέρουμε, trial , άντε να πέσουμε εδώ, άντε εκεί, άντε γλυστρωντας εδώ και εκεί,με χίλιες δυσκολίες φθάσαμε στη παραλία.
Χωρίς τίποτα να μας στεναχωρεί χαρήκαμε σαν μικρά παιδιά. Μπάνιο, ρακέτες, παιχνίδια, χαρές, ότι μπορεί να φανταστείτε.
Έγυρε ο ήλιος στη δύση του και αρχίσαμε να τα μαζεύουμε.
Έλα όμως που εμείς οι έξυπνοι, πού όλα τα προβλεπαμε,δεν σκεφτήκαμε πώς θα ανέβουν οι μηχανές σ αυτό το απότομο μονοπάτι? Φθάσαμε στην αρχή του, κοιτάξαμε την ανηφόρα,ξεροκαταπιαμε
κοιτάζοντας ο ένας τον άλλο, ποιός θα κάνει το τόλμημα. Ξεκίνησα πρώτος σαν ο πιο παλιός και υποτίθεται έμπειρος
Ανέβηκα τα πρώτα δέκα μέτρα με φόρα, αλλά μετά λόγω υπερβολικής κλήσης του μονοπατιού, άρχισαν τα σπιναρισματα
και φυσικά δεν άργησε η πτώση. Ευτυχώς έπεσα προς το βουνό και όχι στον γκρεμό. Επίσημο λοιπόν, οι μηχανές δεν ανεβαίνουν. Να μη τα πολυλογω οι μηχανές ανέβηκαν ,ως εξής.
Ο οδηγός απ' το πλάι,όχι καβάλα, χειριζόταν το γκάζι και τον συμπλέκτη
και άλλοι δύο έσπρωχναν από πίσω. Να μη σας κουράζω, τέσσερις μηχανές χρειάστηκαν δυο- δυόμιση ώρες να ανέβουν, εμείς καθιδροι
κατάκοποι και ξεπνοοι, καθίσαμε κάτω τουλάχιστον 3/4 τής ώρας να συνέλθουμε και να είμαστε σέ θέση νά οδηγήσουμε. Έτσι λέει και η παροιμία, ""όποιος
δεν έχει μυαλό έχει ποδαρια."". Μόλις συνήλθαμε,καβαλησαμε και πίσω στη Σαλονίκη.
Είμασταν όμως πεισμα τάρηδες. Δεν θέλαμε να αφήσουμε,αυτόν τον παράδεισο. Έτσι έφτιαξα μια πατέντα.
Πήρα ένα αρκετά χοντρό καραβοσκοινο, και δοκιμαστικά , το τύλιξα γύρω απ' τον τροχό, ανάμεσα στις ακτίνες, όπως ράβεις ένα ύφασμα,το το έκανα
"" τρακτερωτο "" για να πιάνει στον ανήφορο. Βέβαια δεν το πέτυχα με την πρώτη, διότι πήρα πολύ χοντρό σχοινί και δεν πέρναγε από το ψαλίδι. Βρήκα όμως το κατάλληλο πάχος και αποκτήσαμε τρακτερωτο λάστιχο για την ανάβαση. Περιέργως
δούλεψε περίφημα από την αμέσως επόμενη εξόρμηση.
Το συμπέρασμα το βγάζετε και μόνοι σάς.
Πάντα πρίν πάτε κάπου
φροντιστε να μπορείτε να γυρίσετε. Εμείς είμασταν πολλοί καί τά καταφέραμε. Αν είμασταν ακόμη και δύο θα βρισκόμασταν ακόμη εκεί.
Με συντροχικους χαιρετισμούς
Ο παππούς Γρηγόρης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Γράψτε ενα σχόλιο