1/5/26
Πηγη bikersland facebook
Σύντροχοι φίλοι μου γειά σας. Ως ο παππούς σας, επανέρχομαι με μικρές απλές καθημερινές ιστορίες, από την μοτοζωη μου,που όπως μου γράψατε,σας διασκεδάζουν και ενδιαφέρουν, μαθαίνοντας, πώς ήταν η καθημερινότητα σε δύο τροχούς τα παμπάλαια χρόνια.
Πριν αρχίσω,θα σας ενημερώνω για το πώς πέρασα το περασμένο Π.Σ.Κ. Υπήρχε ένα καλά διοργάνωμενο event off road,που ξεκινούσε από την Άνω Χώρα Ναυπακτίας,που ακολουθεί ο μεγάλος γιός μου και ο ανιψιός μου. Έτσι ξεκίνησα μαζί τους μια πολύ ωραία διαδρομή, μέσω Λιδορικίου για να έχει και ενδιαφέρον η διαδρομή για την Άνω Χώρα. Μαζεύτηκαν 120-150 μοτό,οι οποίες ξεσαλωσαν στις Hard, medium και soft διαδρομές τους. Εμένα βέβαια εκτός της Tracer,
η ηλικία μου,δεν επιτρέπει βουνά και ρεματιές, ούτε την παραμικρή ανώδυνη πτώση. Έτσι το Σάββατο έκανα περίπου πηγαινελα 140 χιλιόμετρα γυρίζοντας μόνος και γνωρίζοντας μερικά γραφικά υπέροχα χωριουδάκια, δυστυχώς τα περισσότερα έρημα.
Για όσους δεν γνωρίζουν την περιοχή
της Ναυπακτίας και της Ευρυτανίας σας λέω ότι είναι οι Ελληνικές Άλπεις,θα κυκλοφορείτε συνεχώς μέσα σε δάση από έλατα.Σας συμβουλεύω στην πρώτη ευκαιρία να τις επισκεφθείτε.
Έκανα το τριήμερο περίπου 850 χιλιόμετρα
και επειδή είχα αρκετό καιρό να εκδραμω, όπως όλοι η μηχανοβιοι, αναζωογονηθηκα.
Πάμε λοιπόν να θυμηθώ
μία συνηθισμένη, απλή ιστοριουλα.
Κάθε Πέμπτη είχαμε μάθημα Φυματιολογιας,
το οποίο κάναμε στο Σανατόριο σε ένα χωριό έξω από την Θεσσαλονίκη, στο Ασβεστοχώρι. Μία φορά λοιπόν ξύπνησα πρωί πρωί, ντύθηκα και βγήκα
έξω. Ένιωσα ένα έντονο εξωπραγματικό κρύο. Σκέφτηκα ότι απλώς έπεσε η θερμοκρασία. Πήγα στο διπλανό βενζινάδικο που είχα τη Norton και ξεκίνησα για Πανόραμα. Δεν σήκωσα το βλέμμα μου ο ανόητος να κοιτάξω ψηλά το βουνό. Φθάνοντας στην Πυλαία!!! " ΤΟΜΠΟΛΑ "
ένα ωραίο χιονακι, τουλάχιστον 5-6 εκατοστών, στρωμένο παντού. Αν είχα σηκώσει τα μάτια μου στο βουνό θα το είχα δει ο ανόητος
Σταμάτησα στην άκρη και έκανα ένα υπολογισμό, εάν με έπαιρνε ο χρόνος,να γυρίσω,να διασχίσω όλη την πόλη,να πάρω την οδό Λαγκαδά και να ανέβω από εκεί στο Ασβεστοχώρι,που θα είχε λιγότερο χιόνι η καθόλου. Δυστυχώς ο χρόνος δεν μου έφθανε.
Ετσι συνέχισα την πορεία μου,με μικρή ταχύτητα διαλέγοντας το απάτητο χιόνι,που γλιστρούσε λιγότερο.
Σε μερικά χιλιόμετρα άκουσα ένα κορναρισμα πίσω μου. Σταμάτησα
και δίπλα μου ήρθε ένα Φιατ 124 με πέντε συμφοιτητές μου πού πήγαιναν και αυτοί στο μάθημα. Τούς ζήτησα να έρχονται πίσω, ώστε εάν δεν μπορώ να συνεχίσω,
να με πάρουν μαζί τους,
για να μη χάσω το μάθημα. Μέχρι το Πανόραμα πήγα αρκετά καλά με μια-δύο πτώσεις
Και μετά συνέχισα πολύ καλά αν σκεφθητε ότι όσο ανέβαινα στο βουνό
τόσο το χιόνι γινόταν παχύτερο. Έφθασα λοιπόν στη διασταύρωση
δεξιά για Χορτιάτη αριστερά για Ασβεστοχώρι.Απο εκεί καί πέρα ήταν ισιωμα και ελαφρά κατηφόρα.Ευκολακι.
Πριν την διασταύρωση είχε μία μικρή ανηφόρα
20-30 μέτρα.Λεω μέσα μου, μπράβο έφθασα. Αλλά όμως "άλλαι βουλαι του υψίστου." Ανεβαίνοντας ξαναεπεσα
Δεν πειράζει λέω θα συνεχίσω. Ανεβαίνω, αλλά πώς θα κρατήσεις
ισορροπία με ένα μαρσπιε. Το αριστερό είχε σπάσει, βλέπετε τότε δεν υπήρχαν σπαστά μαρσπιε.Το μάζεψα απ' το χιόνι, μπήκα στο Φιατ και πήγαμε στο μάθημα, αφήνοντας τη Norton στην άκρη του δρόμου.
Μετά από δύο περίπου ώρες επιστρέφω, ευχαρίστησα θερμά τούς συναδέλφους και έφυγαν. Την σηκώνω αλλά δεν έβλεπα να οδηγήσω. Ξέχασα να σας πω ότι το χειμώνα λόγω του ισχυρότατου ψύχους
τοποθετούσα στο τιμόνι ένα τεράστια ζελατίνα.
Έτσι οι χιονονιφάδες πάγωσαν,και Ορατότης μηδέν. Στη μέση του πουθενά δεν υπήρχε νερό ή ξύστρα να την ξεπαγωσω. Έτσι με ένα μαντήλι,πολύ χουχουλιασμα και άπειρη υπομονή, καθάρισα λίγο στο ύψος των ματιών. Έτσι σιγά σιγά ( μη ξεχνάτε ότι το χιόνι,με την ώρα πάγωνε
όλο και περισσότερο), γύρισα στη πόλη κατευθείαν για να κολλήσω το μαρσπιε.
Μία μικρή καθημερινή περιπέτεια ανάμεσα σε δεκάδες,που δείχνει ότι όταν είσαι νέος ( κακώς) δεν υπολογίζεις τίποτα.
Εύχομαι και ελπίζω να μη σάς κούρασα. Στην επόμενη ανάρτηση,θα σας διηγηθώ μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία, πραγματική περιπέτεια,
και ολίγον άγρια,που σίγουρα όσοι την διαβάσουν θά την θυμούνται για καιρό,αν και πιστεύω ότι πολλοί δεν θα την πιστέψουν.
Σας δείχνω φωτογραφίες από την τελευταία εξόρμηση
Φιλικότατα ο παππούς
Γρηγόρης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Γράψτε ενα σχόλιο