Baladeza night ride 2026

 Καλοκαίρι του 2026 και η baladeza θα ανάψει χάρη στην προτροπή και το σκούντημα του πιο φανατικού της ιδεας νοτίου αναβάτη , του Πάνου.

Ευκαιρία να θυμηθούμε την ιστορία δημιουργίας της εκδρομής αλλά και αυτήν της ονοματοδοσίας της. Είναι χειμώνας και βρισκόμαστε στο καφενείο του χωριού Μικροπολη ανηφορίζοντας για  την πρώτη  θρυλική συγκέντρωση Mammoth.

Οι μνήμες από την εκδρομή «Ανατολή στο Αιγαίο» είναι φρέσκες και συζητώ για αυτήν με έναν σύντροχο  που είναι εκεί καθηλωμένος γιατί έχει σπάσει το ..τιμόνι από την βέσπα του. 

Η κουβέντα φέρνει με αφορμή την εικόνα της Ανατολής στο Αιγαίο το επόμενο τρελό σχέδιο. Που να ήξερα. Συμφωνούμε να ξεκινήσουμε από την παραλία κάπου στη Λάρισα την ώρα που ανατέλλει ο ήλιος και θα επιχειρήσουμε να είμαστε γρηγορότερος από την αφεντιά του!

 Θα περάσουμε Όλυμπο 

 

 

Θα συνεχίσουμε στα Άγραφα  και στην Πίνδο γενικότερα 

και θα τον προλάβουμε στη Δύση  του στην Ηγουμενίτσα!

Ωραίο μου απαντάει.

Λίγες μέρες μετά βρίσκομαι στην Κοζάνη στην παρέα με τα τοπικά τρελοκομεία. 

Περιγράφω στο Μάκη και στο Γιώργο την ιδέα και εκεί ο Μάκης ορμώμενος 

από την πρόσφατη εμπειρία βλαμμενης εκδρομής νύχτα στον Όλυμπο 

γυρίζει  και πετάει  την πιο τρελή και μοναδική ιδέα που έχω εγώ τουλάχιστον δει και ζήσει μέχρι σήμερα.

Εμείς ….θα το κάνουμε ανάποδα!

Το μόνο που κατάφερα να πω…ας είναι πανσέληνος γιατί θα σκοτωθούμε ρε!

Και από εκείνη την βράδια του 2018 από εκείνο το καλοκαίρι , α

πό τις εποχές που οι φίλοι σε κοιτούσαν ακόμη  στα μάτια 

και που οι μαλάκες ήταν ακόμα σε ελεγχόμενο ποσοστό επί του πλήθους μέχρι  και σήμερα 

παλεύουμε μια φορά το χρόνο να κρατήσουμε τα μηχανάκια όρθια , 

να ρολάρουν στην καλοκαιρινή δροσιά , 

να είναι το καθένα ένα μικρό λαμπάκι ένα  κομμάτι 

της παράξενης μπαλαντέζας που διασχίζει με φεγγάρι τα βουνά.

Ακρόπολη των Σερρών η Δύση δίνει το σύνθημα υπό τους ήχους του If I were a rich man  

ναι αδερφέ είμαστε ήδη πλούσιοι και θα το χορέψουμε ολονυχτίς!!

Πάμε ρε φάτσες! 

 

 

 Πληρώνουμε το τελωνείο συγνώμη διόδια και μπαίνουμε στην άλλη χώρα

 υπό το βλέμμα των σαστισμένων Βουλγάρων τελωνειακών.

 Κι όμως ούτε στο πήγαινε ούτε στο έλα 7 h μετά χαράματα 

σήκωσαν το χέρι να σταματήσουν έστω να ρωτήσουν ή και να ελέγξουν 

που πάνε αυτές οι 10 μεγάλες μοτοσυκλέτες. 

Η παράγραφος αυτή είναι δυστυχως αλάτι στην πληγή 

οσων  έχουν χάσει κάποιο όχημα και τον αναζητούν μέσα στην Ελλάδα.

 

 Προλάβαμε λίγο πριν κλείσουν και πάνε οι άνθρωποι για ύπνο

 τα στέκια με τα σουτζουκάκια στο χωριό Κρέσνα

Η διαδρομή μας φέτος περιλαμβάνει δύο γνωστά υπό το φως της ημέρας φαράγγια αυτό που οδηγεί στο μοναστήρι της Ρίλα και στην φετινή  έκπληξη και αυτό που οδηγεί στο οροπέδιο του Μπάνσκο.

Ο ανεφοδιασμός σε καύσιμα και σε φαγητά πρέπει να γίνει προσεκτικά γιατί το μόνο σημείο ζωής στις δύο αυτές διαδρομές θα είναι το εικοσιτετράωρο βενζινάδικο κοντά στο Μπάνσκο

 

 Η διακόσμηση του ψητοπωλείου παραπέμπει σε γνώστες της τέχνης και κρατάει ζωντανή την ελπίδα να πληρώσουμε σε σχετικά βαλκανικές τιμές. Ακόμα.

 

 

Done.

Σχεδόν 2 h μετά σβήνουμε τους κινητήρες μπροστά στην μεγαλοπρεπή πύλη του μοναστηριού της Ρίλα. Σβήνουμε και τα φώτα και ζητάω σιωπή η χαμηλόφωνα ότι λέγεται.

Οι στιγμές που ζούμε είναι τόσο ειδικές και τόσο μοναδικές κάτι που δυσκολευόμαστε να ξεχωρίσουμε ζώντας ασταμάτητα σε έναν κόσμο όπου οι μισοί προσπαθούν να εντυπωσιάσουν τους άλλους μισούς. Η Ησυχία βοηθάει να το πετύχουμε αυτό.

Λογικά έχετε ήδη ανατρέξει στο  ποιος γράφει το άρθρο αυτό.!!

 

 

 

 

 

 

Και παίρνω την απόφαση να συνεχίσουμε στον πολύ μικρό πλέον ασφαλτόδρομο πίσω από το μοναστήρι. Με προβληματίζει η ώρα και μόνο η πιθανότητα να βρεθούμε μπροστά σε κάποιο ζώο που δεν ξέρουμε πως να το αντιμετωπίσουμε. Ευτυχώς Ο ήχος των μοτοσικλετών που κινούνται δείχνει να φροντίζει αυτή η συνάντηση να μη γίνει ποτέ.

Το υψόμετρο δείχνει εδώ και ώρα πάνω από 1000 m η δροσιά είναι έτοιμη να συναντήσει το κρύο το φεγγάρι έχει κρυφτεί και κινητήρες τους δίνουν στα 1500 m της Kirilova Puliana.

Θύμα  της προηγούμενης καταστάσεις όπου οι μισοί τους άλλους μισούς ξέρετε προσπαθώ να φωτογραφίσω τη στιγμή άδικος το Φεγγαρόφωτο που υπολόγιζα την έχει κάνει νοτιότερα. Ευτυχώς ο Κώστας που τυχία έχει το ψευδώνυμο λαμπάκια φωτίζει ακριβώς αυτά που πρέπει να είναι στο φως

Τα μηχανάκια οι άνθρωποι τους το αθάνατο βουνό .

 

 

 

Να βρίσκαμε κάποιον να μας φωτογραφίσει  όλους μαζί λέει ο Παναγιώτης. Αυτό εδώ στις δύο το πρωί γίνεται μόνο με αρκούδα και δεν τα πολυ θέλουμε! 

Δεύτερο πλάνο με εμένα μέσα να έχω να δείχνω στα δισέγγονα.

 

 Στη διάρκεια των ετών η μπαλαντέζα έχει ταξιδέψει και στη νότια Ελλάδα και από εκείνες τις χρονιές υπάρχουν εκπληκτικές φωτογραφίες διά χειρός Σπύρου από το Αίγιο

Τώρα θα βολευτούμε με αυτή την άρπα κόλλα

 Που τράβηξα εγώ κατεβαίνοντας.

 

Να και την βλέπει ο πλοηγός. 

Σωστά …τίποτα δε βλέπει στην τύχη πάει.

Τις μυρωδιές και κυρίως το κρύο 

δε βρέθηκε τρόπος να της κάνουμε γραπτό. 

 

Στα εικοσιτετράωρα βενζινάδικα οι βαριεστημένοι υπάλληλοι θα μας θυμούνται καιρό .

Κουβέντα για όλα παλιά και νέα ιστορίες του δρόμου και της νύχτας όπως αρμόζει στον τόπο και την ώρα λίγος ύπνος στα κλεφτά ονόματα δε λέμε κοιτάζω τα χαμόγελα και αντιγράφω.

Το πως καταφέραμε να έχουμε από μια  ταμπέλα που απαγορεύει το παρκάρισμα για κάθε μοτοσικλέτα ξεχωριστά μπορεί να μας το εξηγήσει μόνο υδραυλικός.

 

 

Η κούραση έχει κάνει εδώ και λίγη ώρα στενάχωρη  την κατάσταση, αυτό συμβαίνει κάθε χρόνο και προσπαθούμε με την γενναία στάση γύρω στις τέσσερις να το κάνουμε όσο πιο ασφαλές  γίνεται. 

Δεν είναι τυχαίο που τη baladeza τη διαβάζουν 1000 την προγραμματίζουν 100 και συμμετέχουν 10.

Το πρώτο φως μας βρίσκει στα σύνορα με την ευκαιρία να επιχειρήσουμε την φωτογραφία μπροστά  στην παλιά σιδηροδρομική γέφυρα του Στρυμόνα

Η ομαδική φωτό δεν πέτυχε λόγω φωτισμού.

. Από εκεί θα κατευθυνθούμε γρήγορα στο σημείο Ανατολής και τερματισμού  που  επιλέχθηκε να είναι στο χωριό Σκούταρι 

και καθόλου τυχαία στα τραπεζάκια της νο1 μπουγάτσας του πλανήτη στο Κεντρικον  

 

 

 

 

Κι από εκεί οι μπαλαντεζαιοι οπου φύγει φύγει στις δουλειές , μιας και ξέχασα να πω πως χθες ήταν Τρίτη και σήμερα Τέταρτη!!

Εύχομαι «και του χρόνου» για όλους μας και κυρίως για αυτούς που ήθελαν αλλά οι δουλειές και η τύχη δεν τους άφησαν.

 Εύχομαι η απουσία να ήταν μόνο για φέτος παιδιά γιατί YOLO ..κι αυτά δε χάνονται !

See ya!!