Old stories by Grigoris 8/6/26

 8/6/26

Πηγη bikersland facebook 

Φίλοι μου σύντροχοι γειά σας.Ο παππούς τών 2 τροχών θα διηγηθεί ένα συμβάν από την εποχή 1965-1970.Πριν αρχίσω,να διευκρινίσω, ότι την ιστορία αυτή, τη 

τη γράφω για να μαθαίνετε τι αντιμετώπιζαν οι αναβάτες και τίποτε άλλο. Δεν θέλω να αρχίσουν να λένε μερικοί, ότι παριστάνω τον τότε νταή και σπουδαίο. Είναι απλά περιστατικά από τότε.

  Κάθε Σάββατο μεσημέρι στις 4 μμ υπήρχε στην ομάδα μας, ένα μόνιμο ραντεβού,σε ένα βενζινάδικο προς αεροδρόμιο λίγο μετά την διασταύρωση,που πήγαινε Καλαμαριά. Εκεί μαζευόμασταν για Σ.Κ. στη Χαλκιδική. Είτε δύο μηχανές είτε έξι. Τόσοι ήμασταν σε απαρτία., και 4.30 αναχωρούσαμε όσοι μαζευόμασταν για κάποιο προορισμό,που αποφασίζαμε επί τόπου.

 Βλέπετε τα κορίτσια μας ήταν όλα εργαζόμενα, και δούλευαν και Σάββατο για αυτό και η αναχώρηση εκείνη την ώρα. Στη παρέα μας ήταν και ένας που φοιτούσε δασολόγος,ο Γιαννάκης. Ήταν ένα πολύ καλό παιδί,αλλά λιλιπούτειος, λεπτός αδύνατος και όλοι απορούσαμε,πώς κουμανταριζε μια Benelli Tornado 650 cc και πανβαρη.

 Μια φορά λοιπόν ξεκινήσαμε 4 μηχανές.

 Εδώ πρέπει νά κάνω μία παρένθεση,που σας φανεί περίεργη.Οι οδηγοί των αυτοκινήτων όχι μόνο δεν συμπαθούσαν τους διτροχους αλλά τους μισούσαν.Προσπαθούσαν να τους εμποδίζουν με κάθε τρόπο χωρίς να υπολογίζουν ούτε τη σωματική τους  ακεραιότητα ούτε τίποτα. Δεν είμαι σίγουρος από πού προερχόταν αυτή συμπεριφορά. Μάλλον υποψιάζομαι, ότι αυτοί έμεναν μποτιλιάρισμενοι

και εμείς περνούσαμε άνετοι. Στη Χαλκιδική τότε δεν υπήρχει η μεγάλη Λεωφόρος μέχρι το πρώτο πόδι. Περνούσαμε υποχρεωτικά από όλα τα χωριουδάκια. Στην επιστροφή ιδίως υπήρχε ένα συνεχές μποτιλιάρισμα.

  Κάποια Κυριακή απόγευμα γυρνώντας ήμουν λίγο πίσω και πλησιάζοντας, βλέπω το Tornado γερμένο κάτω και στην άκρη του δρόμου και τέσσερις άνδρες να έχουν τον Γιαννάκη κάτω και να τον χτυπάνε ομαδικά.

  Εδώ κάνω άλλη μία παρένθεση. Το καιρό εκείνο το μούσι μου ήταν κατάμαυρο,και νομίζω τό μοναδικό όχι μόνο στη Θεσσαλονίκη αλλά σε όλη την Ελλάδα.

Μόνο οι παπάδες είχαν γενειάδα. Για να καταλάβετε όταν περπατούσα,ιδίως στις γειτονιές,τα παιδάκια σταματούσαν το παιχνίδι και έτρεχαν να μου φιλήσουν το χέρι. Έμπαινα στα λεωφορεία και ιδιαίτερα οι γιαγιάδες σηκώνονταν και έλεγαν - Καθίστε πάτερ. Φυσικά καθόμουν γιατί ήταν δύσκολο να τους εξηγήσω.

 Μόλις λοιπόν είδα τη σκηνή με το Γιαννάκη κάτω καί τούς άλλους από πάνω του να τον χτυπούν, σταμάτησα στην άκρη και όρμησα να τον γλυτώσω. Έτσι αγριεμενο που με είδαν να τους επιτειθεμαι , μάλλον τρόμαξαν,που όρμησε ένας παππάς επάνω τους. Εννοηται ότι μοίρασα και μερικές γροθιές.Ηταν τέσσερις από πάνω του. Σηκώνω τον πρώτο, μετά τον δεύτερο, μετά τον τρίτο και απομακρυνθηκαν. Περιέργως ο τέταρτος ήταν ανάσκελα. - Σήκω λέω αγριεμενος. - Δεν με αφήνει μου λέει. - Με δαγκώνει. Πράγματι ο Γιαννάκης τον κρατούσε από πίσω και τον κρατούσε κυριολεκτικά με τα δόντια, εφόσον τον κρατούσε δάγκωμενο στην πλάτη. Ο Γιαννάκης για να γλυτώσει άρπαξε τον πρώτο από πίσω,τον έπιασε με τα δόντια καί ξάπλωσε ανάσκελα.

 - Άστον ρε του λέω,όλα 

εντάξει. Τότε μόνο τον άφησε.

  Κάπου εκεί τελείωσε και ο καυγάς. - Τι έγινε, του λέω. -

Επειδή τους προσπέρασα και μετά μπλοκαρίστηκα και εγώ, βγήκαν απ' το αμάξι και μου όρμησαν.

 Τέλος καλό όλα καλά.

 Συνεχίσαμε ομαδικώς. Σε λίγα χιλιόμετρα, μπλόκο της χωροφυλακής. Μας σταματάνε,και στο τμήμα. Σκεφτήκαμε όλοι ότι ήταν για τον καυγά.

 Όμως όχι. Κάποιοι άλλοι με μηχανάκια ( γιατί άλλες μεγάλες μηχανές δεν υπήρχαν) , έφαγαν σε κάποιο εστιατόριο και έφυγαν χωρίς να πληρώνουν. Βέβαια τότε για όλους μηχανάκια και μηχανές, ήταν ένα δεν μπορούσαν να τα ξεχωρίσουν. 

- Ταυτότητες, λέει ο αξιωματικός υπηρεσίας.

  Βγάλαμε όλοι τοις φοιτητικές μας ταυτότητες. Τοις διαβάζει καλά καλά και λέει στο όργανο. - Αστους να φύγουν.

- Μα  πρέπει να γίνει αναγνώριση από τον εστιατορα,λέει το όργανο 

 -Τι αναγνώριση.Εδω έχω, ένα μηχανικό, ένα γιατρό, ένα δασολόγο καί ένα καθηγητή. Αποκλείεται να είναι αυτοί. Πήγαινε να πιάσεις άλλους.

 Πράγματι ο αξιωματικός υπηρεσίας ήταν σαινι. Μετά και από αυτό συνεχίσαμε και φθάσαμε αργά το βράδυ έχοντας περάσει μια πολύ γεμάτη ημέρα.

  Ελπίζω να σας κράτησα λίγη ευχάριστη συντροφιά.

   Ο παππούς Γρηγόρης.

Old storiew by Grigoris 1/6/26

 1/6/26

Πηγη bikersland facebook 

Αγαπητοί φίλοι, σύντροχοι,ο παππούς σάς εύχεται ( καλή - ο) ημερα,εβδομάδα, μήνα και καλοκαίρι .

 Αναπολώντας το παρελθόν θυμάμαι διαρκώς και άλλα παλιά περιστατικά,από τη μοτοζωη μου. Θυμήθηκα 

ένα ελαφρώς περίεργο ταξίδι,το οποίο αρχίζω να το διηγουμαι.

 Νυχτερινό ταξίδι στη βόρεια Ελλάδα. Ξεκίνησα με το κορίτσι μου για κάποια ( ούτε θυμάμαι πια ) δουλειά.

 Είχε φθάσει 1-2 πρωινή.

Περνούσαμε μέσα από χωριουδάκια, ανοητως βέβαια με υψηλή ταχύτητα 80-110. Όλα ήταν έρημα. Τέτοια ώρα ο κόσμος κοιμόταν. Οι δρόμοι ήταν φωτισμένοι κανονικά,αλλά άδειοι. Μετά από αρκετή ώρα πλησιάζαμε στο επόμενο χωριό. Παρατήρησα από μακριά ότι τα φώτα στο κεντρικό δρόμο, ήταν σβηστά. Έκοψα λίγο ταχύτητα καί ξανακοίταξα με μεγάλη προσοχή το δρόμο.

 Εφ όσον δεν είχε φώτα 

 ο δρόμος έπρεπε να είναι κατασκοτεινος , μαύρος κατράμι. Όμως παρατήρησα ότι υπήρχε κάτι περίεργο. Από το δρόμο,υπήρχε μια περίεργη ανταύγεια στην αστροφεγγιά, αλλόκοτη και  ακατανόητη. Καλού κακού έπεσα στα φρένα, και σταμάτησα στο 20 χιλ/τρα την ώρα. 

 Φθηνά τη γλυτώσαμε όλοι. Άκουσον άκουσον τις 1-2 το πρωί ο δρόμος από άκρη σε άκρη,ήταν γεμάτος κόσμο που περπατούσε πάνω κάτω, το γνωστό νυφοπαζαρο .

 Ανατριχιασα.Τι θα συνέβαινε αν δεν είχα σταματήσει.  Σχεδόν όλοι σκουφορεμενοι. Περασαμε σιγά-σιγά ανάμεσα τους,και προσπαθούσα να καταλάβω από πού είδα ερχόμενος την ανταύγεια. Και ξαφνικά κατάλαβα, ήταν από τα ΠΡΟΣΩΠΑ τους , για αυτό ήταν αυτό το απόκοσμο φώς. Η ανταύγεια είχε το χρώμα που είχαν τα πρόσωπα τους. Ο Θεός μας λυπήθηκε όλους.

 Έκαναμε πολύ ώρα να 

 συνέλθουμε. Σταματήσαμε περίπου 20 με 30 λεπτά να μπορέσω να οδηγήσω.

 Υπάρχει και συνέχεια, το περιπετειώδες ταξίδι, δεν είχε τελειώσει ακόμη. Προχωρήσαμε πολλές ώρες. Ξημερώνοντας πλησιάζαμε πάλι σε κάποιο χωριό. Ήταν η ώρα, όπως όλοι ξέρετε πού ούτε με τα φώτα βλέπεις καλά,ούτε με το αχνό φως της ημέρας.

 Στα πρώτα σπίτια, υπήρχε μία διασταύρωση και βλέπω στη μέση ακριβώς ένα σκούρο όγκο. Στην αρχή φοβήθηκα για κάποιο σκύλο. Ύστερα είδα ότι σχεδόν δεν εκκινητω. Πλησιάζαμε με πολύ προσοχή, σχεδόν περπατώντας,και για δεύτερη φορά σέ ένα βράδυ ανατριχιασα. Τι ήταν στη μέση του δρόμου αχαραγα. Ένα ΜΩΡΟ περίπου ενός έτους είχε φθάσει μπουσουλωντας στη μέση της διασταύρωσης και κρατούσε κάτι στα χεράκια του και προσπαθούσε να το φάει. Δεν ξέρω τι ήταν, αλλά το πέταξα μακριά.

 Έβαλα τη μηχανή στην άκρη, η κοπέλα μου το πήρε αγκαλιά. Και τώρα τι κάνουμε 5 η ώρα το πρωί? Πήρα απόφαση και άρχισα να χτυπάω μια μία τις πιο κοντινές πόρτες, ξυπνώντας τους όλους. Στη τρίτη τέταρτη πόρτα μια κυρία το γνώρισε. Είναι από εκείνο το σπίτι. Πήγαμε χτυπήσαμε, ΚΑΝΕΙΣ. Γυρίσαμε πίσω και της είπα τα καθέκαστα. Της δώσαμε το παιδί,και είπε μονολογώντας -- Φαίνεται ότι έφυγαν για το χωράφι και το άφησαν να κοιμάται και θα προλάβαιναν να γυρίσουν πριν ξυπνήσει.        Εκείνο όμως ξύπνησε και μόνο ο Θεός ξέρει πώς βρέθηκε μπουσουλωντας στη μέση της διασταύρωσης. 

 Μετά από αυτό, ανεβήκαμε στην μηχανή και γυρίσαμε  Θεσσαλονίκη κατάκοποι 

   Μια ακόμη συνηθισμένη ιστορία στους Ελληνικούς δρόμους της παλιάς εποχής. Εύχομαι να σας κράτησα για λίγο, ευχάριστη συντροφιά 

   Σας ευχαριστώ για την ανάγνωση,και εύχομαι το  αυτονόητο ΠΑΝΤΑ ΟΡΘΙΟΙ και ευτυχείς.

  Ο παππούς Γρηγόρης

Old stories by Grigoris 12/5/26

 12/5/26

Πηγη bikersland facebook 

Αγαπητοί σύντροχοι γεια σας. Ο παππούς θα σας διηγηθεί, μια δοκιμασία πού πέρασε, σε ένα από τα πολλά ταξίδια του.

 Πριν ενάμισυ χρόνο είχα ένα άλλο προφίλ στο FB το οποίο όμως είχε διάφορα προβλήματα διαχείρισης καί τό έκλεισα. Τη σημερινή διήγηση την είχα τότε δημοσιεύσει, αλλά λόγω του προβληματικού προφίλ δεν είμαι σίγουρος αν ανέβηκε και το διάβασαν οι σύντροχοι. Έτσι την επαναλαμβάνω για όσους δεν την διάβασαν 

  Χειμώνας στη Θεσσαλονίκη με πολύ κρύο. Η  Norton πήγε για ρεκτιφιε. Ο κυρ Μπάμπης ο μηχανικός θα την συναρμολογουσε την Δευτέρα,να την παραλάβω το απόγευμα.

Θα την έστρωνα,όλη την εβδομάδα,ώστε την Παρασκευή να ταξιδευσω για Αθήνα.

Πότε την παρέδωσε? Παρασκευή απόγευμα.

Από τότε οι μηχανικοί στις παραδόσεις είχαν την ακρίβεια ρολογιού.

 Ώσπου νά την παραλάβω 

να ντυθώ να ετοιμαστω σουρουπωσε.

-- Πήγαινε μου είπε τα πρώτα χιλιόμετρα σιγά σιγά με σαράντα και ο κινητήρας θα στρωθεί.

 Ξεκίνησα με σαράντα.Αν σας πει κάποιος ότι ο δρόμος περνάει με αυτή την ταχύτητα,μη τον πιστέψετε. Πέρασα την μεταλλική γέφυρα του Αξιού και συνέχισα προς Αλεξάνδρεια. Εθνική Θεσ/κη Κατερίνη δεν υπήρχε.Εκει στις στροφές σε μια ανηφοριτσα άνοιξα λίγο το γκάζι, όμως σε δευτερόλεπτα ακουστικε ένας ανατριχιαστικος ήχος γκλανγκ γκλανγκ καί ο κινητήρας κόλλησε. Ίσα που πρόλαβα να τραβήξω τον συμπλέκτη και να μη πέσω. Τσουλησα λίγο πίσω στην άκρη του δρόμου και έμεινα όπως ήμουν στο πλαϊνό σταντ περιμένοντας να κρυώσει για να συνεχίσω.Μεσα  στο κρύο 12 με 1 το πρωί μισοκοιμησμενος, παγωμένος μέσα σε μια νοητική χαυνωση.

 Δεν ξέρω πόση ώρα πέρασε, μέσ' την ερημιά.

( εννοείται ότι αυτοκίνητα τη νύχτα κυκλοφορούσαν ελάχιστα 2-3 όλα κι όλα)

Όμως με συνέφερε σε κλάσματα του δευτερολέπτου ένα δυνατό, ανατριχιαστικό ουρλιαχτό 3-4 μέτρα πίσω μου.

ΟΟΟΟΥΟΥΟΥ ΟΟΟΥΟΥΟΥ

Τρόμαξα, με είχαν περιτριγυρίσει ΛΥΚΟΙ 

Ανοίγω καλά τα μάτια μου, κοιτάζω εμπρός καί βλέπω μέσα την αστροφεγγιά 6-7 ζευγάρια μάτια να λάμπουν στο σκοτάδι.Πισω μου δεν τόλμησα να κοιτάξω 

 Να πω ότι δεν φοβήθηκα, αστείο πράγμα. Ο λύκος πίσω ξαναούρλιαξε πιο κοντά.

 Έκανα μια νοερη προσευχή να πάρει εμπρός ο κινητήρας.

 Με άπειρη προσοχή άνοιξα τον διακόπτη και πάτησα την μανιβέλα όπως ποτέ στη ζωή μου 

 Άλλωστε πραγματικά κρεμόταν από μία μανιβε

λια. Ήμουν στ αλήθεια τυχερός. Πήρε  αμέσως. Έβαλα πρώτη και ανάβοντας τα φώτα κορνάροντας με τους αεροτενορους ξεκίνησα σας να με κυνηγούσαν χίλιοι διάβολοι. Οι λύκοι 

τα έχασαν. Στο πέρασμα μου ανάμεσα τους, ένιωσα στις μπότες μου να χτυπάνε πισινοι και ουρές.

 Όταν απομακρύνθηκα έκοψα ταχύτητα να μη ξανακολησει, και να ηρεμήσει η καρδιά μου που χτύπαγε σαν παλαβή 

 Πέρασε πολύ ώρα να συνέλθω και ηρεμήσω,

πλησίαζα σχεδόν την Κατερίνη. Τώρα πήγαινα με 60. Ο δρόμος με αυτή την ταχύτητα ήταν ατελείωτος.

 Πέρασα Κατερίιιινη, τον Πλαταμώωωωνα, τα Τέεεεμπη, έφθασα Λάαααρισα, και αμέσως μετά ο εγκέφαλος μου έκανε ένα ΚΛΙΚ και κοιμήθηκα. ΝΑΙ ΝΑΙ ΚΟΙΜΗΘΗΚΑ Παρ όλο που είμαι γιατρός μη με ρωτήσετε ποια κέντρα του εγκεφάλου οδηγούσαν τη Norton γιατί δεν ξέρω να σας απαντήσω. Το ταξίδι συνεχίστηκε ενώ κοιμόμουν. Σε δύο - δυόμιση ώρες πριν τη Στυλίδα ξύπνησα και τότε,παρ ολίγον να πέσω 

Ώσπου να συνειδητοποιήσω που βρισκόμουν, έχασα την ισορροπία, έφυγε η μηχανή στο αριστερό ρεύμα τού δρόμου, σε ένα μεγάλο τόξο και λίγο πρίν τσακιστω κατάφερα,(ο Θεός ξέρει πώς)  να επανέλθω στη πορεία μου. Ήμουν τυχερός πού δεν εκκινητω κάποιο όχημα στο αντίθετο ρεύμα. Είπαμε όμως κίνηση ελάχιστη. 

 Προχωρώντας είδα στους καθρέφτες πολλά φώτα και καμμιά δεκαριά φορτηγά να με ακολουθούν. Δεν έδωσα σημασία καί συνέχισα μέχρι τη Ρούμελη,  (ναι ναι υπήρχε από τότε.)

 Κατέβηκα παρήγγειλα φαγητό και τρεις διπλούς καφέδες.

 -- Να σου φέρω μια μεγάλη κούπα, λέει το γκαρσονι.

-- Όχι θέλω 3 διπλούς να τους βλέπω.

 Το φορτηγά σταμάτησαν 

 και αυτά, κάθησαν στα τραπέζια δύο-δύο  τρεις- τρείς καί με κοιτούσαν περίεργα.

 Σε λίγο σηκώνεται ένας μάγκας έρχεται στο τραπέζι μου.

   -- Να κάτσω? ρωτάει.

   -- Κάτσε του λέω

   -- Αδερφάκι μου δεν μοιάζεις για μπάτσο 

    -- Ε  δεν είμαι. Είναι υποχρεωτικό να είμαι μπάτσος?

   -- Κοίτα, ήσουν μπροστά μας, φοράς χακί φόρμα και άσπρο κράνος, πήγαινες και με το όριο ταχύτητας, καί σε περάσαμε για μπάτσο.

Έτσι όποιος προσπαθούσε να προσπεράσει,του κάναμε συνιαλο να μείνει πίσω.

 Γιατί δεν μας έκανες σινιάλο να περάσουμε?

 -- Δεν σας είδα.

 -- Πως δεν είδες τόσα φώτα

  -- Φίλε δεν θα το πιστέψεις,αλλά  κοιμόμουν 

  Για λίγο έμεινε άφωνος.

 -- Δεν είναι δυνατόν. Εγώ μέσα στη ζεστή καμπίνα,αραγμενος,να κοιμηθώ. Εσύ όρθιος μέσ' το κρύο,δεν γίνεται.

 -- Ποιος ερχόταν πίσω μου 

  -- Εγώ.

 -- Δεν είδες πρίν τη Στυλίδα,που πήγα στο απέναντι ρεύμα.

 -- Το είδα και νόμισα ότι 

έπαθες λάστιχο.

 -- Όχι φίλε, τότε ξύπνησα και ώσπου να συνέλθω έγινε αυτό. Αν δεν βιάζεται, περίμενε το γκαρσονι να δεις την παραγγελία.

 Όταν είδε τούς καφέδες 

πίστεψε.

 -- Αδερφάκι μου ο Θεός να σε φυλάει.

  Μετά από λίγο συνέχισα για Αθήνα, έφθασα ξημερώματα και πήγα κατ ευθείαν στο κρεβάτι μου.

 Μια συμβουλή. Μη ταξιδεύετε χωρίς όλες σας τις δυνάμεις και άυπνοι 

   Ο Παππούς Γρηγόρης

Old stories by Grigoris 1/5/26

 1/5/26

Πηγη bikersland facebook 

Σύντροχοι φίλοι μου γειά σας. Ως ο παππούς σας, επανέρχομαι με μικρές απλές καθημερινές ιστορίες, από την μοτοζωη μου,που όπως μου γράψατε,σας διασκεδάζουν και ενδιαφέρουν, μαθαίνοντας, πώς ήταν η καθημερινότητα σε δύο τροχούς τα παμπάλαια χρόνια.

 Πριν αρχίσω,θα σας ενημερώνω για το πώς πέρασα το περασμένο Π.Σ.Κ. Υπήρχε ένα καλά διοργάνωμενο event off road,που ξεκινούσε από την Άνω Χώρα Ναυπακτίας,που ακολουθεί ο μεγάλος γιός μου και ο ανιψιός μου. Έτσι ξεκίνησα μαζί τους μια πολύ ωραία διαδρομή, μέσω Λιδορικίου για να έχει και ενδιαφέρον η διαδρομή για την Άνω Χώρα. Μαζεύτηκαν 120-150 μοτό,οι οποίες ξεσαλωσαν στις Hard, medium και soft διαδρομές τους. Εμένα βέβαια εκτός της Tracer,

η ηλικία μου,δεν επιτρέπει βουνά και ρεματιές, ούτε την παραμικρή ανώδυνη πτώση. Έτσι το Σάββατο έκανα περίπου πηγαινελα 140 χιλιόμετρα γυρίζοντας μόνος και γνωρίζοντας μερικά γραφικά υπέροχα χωριουδάκια, δυστυχώς τα περισσότερα έρημα.

 Για όσους δεν γνωρίζουν την περιοχή 

της Ναυπακτίας και της Ευρυτανίας σας λέω ότι είναι οι Ελληνικές Άλπεις,θα κυκλοφορείτε συνεχώς μέσα σε δάση από έλατα.Σας συμβουλεύω στην πρώτη ευκαιρία να τις επισκεφθείτε.

Έκανα το τριήμερο περίπου 850 χιλιόμετρα 

και επειδή είχα αρκετό καιρό να εκδραμω, όπως όλοι η μηχανοβιοι, αναζωογονηθηκα. 

  Πάμε λοιπόν να θυμηθώ 

 μία συνηθισμένη, απλή ιστοριουλα.

 Κάθε Πέμπτη είχαμε μάθημα Φυματιολογιας,

το οποίο κάναμε στο Σανατόριο σε ένα χωριό έξω από την Θεσσαλονίκη, στο Ασβεστοχώρι. Μία φορά λοιπόν ξύπνησα πρωί πρωί, ντύθηκα και βγήκα 

έξω. Ένιωσα ένα έντονο εξωπραγματικό κρύο. Σκέφτηκα ότι απλώς έπεσε η θερμοκρασία. Πήγα στο διπλανό βενζινάδικο που είχα τη Norton και ξεκίνησα για Πανόραμα. Δεν σήκωσα το βλέμμα μου ο ανόητος να κοιτάξω ψηλά το βουνό. Φθάνοντας στην Πυλαία!!!   " ΤΟΜΠΟΛΑ "

ένα ωραίο χιονακι, τουλάχιστον 5-6 εκατοστών, στρωμένο παντού. Αν είχα σηκώσει τα μάτια μου στο βουνό θα το είχα δει ο ανόητος

 Σταμάτησα στην άκρη και έκανα ένα υπολογισμό, εάν με έπαιρνε ο χρόνος,να γυρίσω,να διασχίσω όλη την πόλη,να πάρω την οδό Λαγκαδά και να ανέβω από εκεί στο Ασβεστοχώρι,που θα είχε λιγότερο χιόνι η καθόλου. Δυστυχώς ο χρόνος δεν μου έφθανε.

Ετσι συνέχισα την πορεία μου,με μικρή ταχύτητα διαλέγοντας το απάτητο χιόνι,που γλιστρούσε λιγότερο.

 Σε μερικά χιλιόμετρα άκουσα ένα κορναρισμα πίσω μου. Σταμάτησα 

και δίπλα μου ήρθε ένα Φιατ 124 με πέντε συμφοιτητές μου πού πήγαιναν και αυτοί στο μάθημα. Τούς ζήτησα να έρχονται πίσω, ώστε εάν δεν μπορώ να συνεχίσω,

να με πάρουν μαζί τους,

για να μη χάσω το μάθημα. Μέχρι το Πανόραμα πήγα αρκετά καλά με μια-δύο πτώσεις

 Και μετά συνέχισα πολύ καλά αν σκεφθητε ότι όσο ανέβαινα στο βουνό 

τόσο το χιόνι γινόταν παχύτερο. Έφθασα λοιπόν στη διασταύρωση 

δεξιά για Χορτιάτη αριστερά για Ασβεστοχώρι.Απο εκεί καί πέρα ήταν ισιωμα και ελαφρά κατηφόρα.Ευκολακι.

Πριν την διασταύρωση είχε μία μικρή ανηφόρα 

20-30 μέτρα.Λεω μέσα μου, μπράβο έφθασα. Αλλά  όμως "άλλαι βουλαι του υψίστου." Ανεβαίνοντας ξαναεπεσα 

Δεν πειράζει λέω θα συνεχίσω. Ανεβαίνω, αλλά πώς θα κρατήσεις

ισορροπία με ένα μαρσπιε. Το αριστερό είχε σπάσει, βλέπετε τότε δεν υπήρχαν σπαστά μαρσπιε.Το μάζεψα απ' το χιόνι, μπήκα στο Φιατ και πήγαμε στο μάθημα, αφήνοντας τη Norton στην άκρη του δρόμου.

 Μετά από δύο περίπου ώρες επιστρέφω, ευχαρίστησα θερμά τούς συναδέλφους και έφυγαν. Την σηκώνω αλλά δεν έβλεπα να οδηγήσω. Ξέχασα να σας πω ότι το χειμώνα λόγω του ισχυρότατου ψύχους 

τοποθετούσα στο τιμόνι ένα τεράστια ζελατίνα.

 Έτσι οι χιονονιφάδες πάγωσαν,και Ορατότης μηδέν. Στη μέση του πουθενά δεν υπήρχε νερό ή ξύστρα να την ξεπαγωσω. Έτσι με ένα μαντήλι,πολύ χουχουλιασμα και άπειρη υπομονή, καθάρισα λίγο στο ύψος των ματιών. Έτσι σιγά σιγά ( μη ξεχνάτε ότι το χιόνι,με την ώρα πάγωνε 

όλο και περισσότερο), γύρισα στη πόλη κατευθείαν για να κολλήσω το μαρσπιε.

 Μία μικρή  καθημερινή περιπέτεια ανάμεσα σε δεκάδες,που δείχνει ότι όταν είσαι νέος ( κακώς) δεν υπολογίζεις τίποτα.

 Εύχομαι και ελπίζω να μη σάς κούρασα. Στην επόμενη ανάρτηση,θα σας διηγηθώ μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία, πραγματική περιπέτεια,

και ολίγον άγρια,που σίγουρα όσοι την διαβάσουν θά την θυμούνται για καιρό,αν και πιστεύω ότι πολλοί δεν θα την πιστέψουν.

  Σας δείχνω φωτογραφίες από την τελευταία εξόρμηση 

   Φιλικότατα ο παππούς 

                     Γρηγόρης

Old stories by Grigoris 15/4/26

 15/4/26

Πηγη bikersland facebook 

Αγαπημένοι μου σύντροχοι εύχομαι να περάσετε υπέροχα. Τώρα που θα χωνεύετε αραγμενοι το αρνάκι σας είναι ευκαιρία για μία νέα ιστορία.

 Θα σας την διηγηθώ τώρα με την ευκαιρία που μου έδωσε ένας σύντροχος, καθώς ειρωνικά και πολύ εύστοχα και ειρωνικά, όταν έγραψα ότι φόρτωσα τη Νorton στο τρένο απήντησε ότι " τότε τουλάχιστον είχατε τρένα ( καλό).

 Να λοιπόν μια ιστορία με τρένο.

 Δεκέμβριος 1971. Ήρθα στην Αθήνα για διακοπές, αλλά κατά κακή μου τύχη συνέβη κάτι στη σχολή που έπρεπε να είμαι παρών.

 Ετοίμασα τη μηχανή από βραδυς και διάβασα όπως πάντα το δελτίο καιρού. Άσχημη πρόβλεψη. Βροχές και καταιγίδες σε όλη την Ελλάδα. Είδε τον καιρό και ο πατέρας μου και λέει 

 -- Παιδί μου αύριο θά βρέχει. Δεν τη φορτώνεις στο τρένο γιατί θα γλυστραει ο δρόμος.

 Να σάς πω την αλήθεια δεν ψηνομουνα για ένα δεκαωρο ταξίδι υπό βροχή. Έτσι συμφώνησα.

 --Αλλα να έρθεις να με βοηθήσεις να τη φορτώσ

ω

Την άλλη μέρα πρωί πρωί ( γύρω στις 7 έφευγε) ναμαστε στο σταθμό Λαρίσης. Φορτώσαμε τη μηχανή,χαιρετιστηκαμε, έφυγε καί πήγα να βρω τη θέση μου.

 Πήγα στο βαγόνι, ανοίγω την πόρτα και πριν προλάβω να αναπνεύσω,μου κόπηκε η ανάσα. Θεέ μου εκεί μέσα ο αέρας κοβόταν με το μαχαίρι. Ζέστη, βρώμα, όλα τα παράθυρα κλειστά. Προσπάθησα πάλι, αλλά αδύνατο. Κοιτάζω μέσα, βλέπω καμιά τριανταριά - σαράντα φαντάρους,που πήγαιναν σπίτι τους για τις διακοπές. Να μπω μέσα αδύνατον. Πηγαίνω στο δεύτερο βαγόνι, τα ίδια. Τρέχω με αγωνία στο τρίτο καί τελευταίο, τα ίδια και χειρότερα.

 Γυρίζω γρήγορα στη σκευοφορο και ζήτησα από τον αχθοφόρο να με βοηθήσει να την κατεβάσω. -- Μα τώρα την φορτώσαμε. -- Γρήγορα είναι ανάγκη.Την κατεβάσαμε,τον ευχαρίστησα θερμά, και πριν προλάβω να αναπνεύσω η αμαξοστοιχία σφύριξε και σιγά σιγά ξεκίνησε.

 Έκατσα πέντε - δέκα λεπτά να συνέλθω, ντύθηκα με τη ησυχία μου,και ξεκίνησα το ταξίδι.

  Έφαγα πολύ μα πολύ νερό, πού τό θυμάμαι ακόμη,αλλά έφθασα το απόγευμα 6-7 αισίως στη Θεσσαλονίκη.

 Όπως πάντα όταν έφθανα τηλεφωνούσα ότι έφθασα καλά. Παιρνω τηλέφωνο 

 -- Γεια σας έφθασα καλά.

-- Με το τρένο.

-- Ναι με το τρένο.

-- Ποιο τρένο μας λες. Το " Ακρόπολις εξπρές." πού μπήκες, συγκρουστηκε με άλλη αμαξοστοιχία λίγο μετά το Δομοκό, πέντε νεκροί και δεκαπέντε συν τραυματίες. 

 Έμεινα κόκκαλο. Δεν το πίστευα. Φανταστείτε την αγωνία τους μέχρι να τηλεφωνήσω, καθότι δεν είχαν ακόμη ανακοινωθεί τά ονόματα.

 Τούς εξήγησα το λόγο που κατέβηκα και ηρέμησαν. Λεει ο πατέρας.

-- Παιδί μου σε έστειλα με το πιο σίγουρο συγκοινωνιακό μέσο και την πάτησα. Δεν πρόκειται να σου ξαναπώ πώς θα ταξιδεύεις. Αποφασίζεις μόνος σου.

  Όπως βλέπετε αγαπητά μου παιδιά και εγγόνια, ποτέ καί πουθενά δεν είσαι σίγουρος. Τι έφταιξε? Όπως πάντα ο ανθρώπινος παράγων. Σε όλα τα δυστυχήματα πάντα υπεισέρχεται ο άνθρωπος. Τα τρένα δεν συγκρούονται μόνα τους,οι μηχανές δεν πέφτουν μόνες τους, ο αναβάτης τη ρίχνει. Έχετε δεί όλοι σε βίντεο ο αναβάτης να πέφτει και η μηχανή όρθια να πηγαίνει για δεκάδες μέτρα. Τα αυτοκίνητα δεν συγκρούονται μόνα τους,οι οδηγοί φταίνε, τα πλοία δεν βουλιάζουν μόνα τους,ο καπετάνιος τα βουλιάζει. Έχετε δεί τεράστια πλοία εγκαταλελειμμένα από το πλήρωμα,να τα βρίσκουν μετά από πολλές μέρες να επιπλέουν.

  Όλα αυτά είναι στη ζωή 

  Εύχομαι τα καλύτερα σε όλους 

 Ο παππούς Γρηγόρης

Old stories by Grigoris 7/4/26

 7/4/26

Πηγη bikersland facebook 

Σύντροχοι γεια σας και χαρά σας. Ο παππούς τών δύο τροχών πρώτα πρώτα σάς εύχεται καλή Ανάσταση με υγεία και ευτυχία σέ όλους σας,στις οικογένειες σας και τά αγαπημένα σας πρόσωπα.

 Για να έχετε κάτι διασκεδαστικό και να μαθαίνετε πως ήταν τότε,η ζωή σέ δύο τροχούς,οι οποίοι όμως ταξίδευαν συνεχώς, θα διηγηθώ μια ιστορία που σας υποσχεθηκα.

 Άνοιξη 66-67 Δρομολόγιο Θεσ/κη Αθήνα. Ξεκίνησα με κέφι πρωί να απολαύσω μία ακόμη διαδρομή στην Ελληνική φύση.

 Όλα έβαιναν καλώς μέχρι πριν τη Λαμία. Τότε άρχισε να αλλάζει ο ήχος του κινητήρα.

 Ιδέα μου σκέφτηκα. Προχώρησα μερικά χιλιόμετρα,ο ήχος δυνάμωσε, ώστε δεν μπορούσα να τον παραβλέψω. Σταμάτησα στην άκρη του δρόμου, έβγαλα το κράνος για να ακούω καλά καί έσκυψα στην "καλή μου" που δούλευε στο ρελαντί. Άκουσα ένα ρυθμικό τσούφ τσούφ με κάθε πιστονια. Δεν χρειαζόταν περισσότερη φιλοσοφία. ΚΑΜΜΕΝΗ ΦΛΑΝΤΖΑ κεφαλής. Έβαλα το χέρι μου εμπρός δεξιά κοντά στην εξάτμιση και ένιωσα το φύσημα από την τρύπα τής φλάντζας. Σκέφτηκα λίγο μήπως μπορέσει να με πάει Αθήνα, αλλά η απάντηση ήταν αρνητική 

 Όταν σε τόσο λίγα χιλιόμετρα ο ήχος χειροτέρευσε τόσο πολύ 

 Αθήνα γιοκ. Κοντινότερη πόλη η Λαμία, όπου όταν έφθασα ρώτησα και βρήκα ένα συνεργείο μοτό. Μέσα στην ατυχία μου ήμουν τυχερός που βρήκα το συγκεκριμένο και όχι κάποιο άλλο.

 Πρώτα πρώτα ο μάστορας ήταν Άνθρωπος πού ήθελε να βοηθήσει ένα φτωχό φοιτητή ,που αλλιώς θα κοιμόταν το βράδυ σε κανένα παγκάκι αγκαλιά με τη Norton. Δεύτερον ήταν μάστορας πού αγαπούσε τη δουλειά του και τρίτον πολύ εύστροφος όπως θα διαπιστώσετε και οι ίδιοι.

Λύνει την κεφαλή βγάζει την καμένη φλάντζα και λέει.  -- Τέτοια φλάντζα στη Λαμία δεν υπάρχει να αγοράσουμε. Πρέπει να φτιάξουμε μια. Χρειαζόμαστε ένα μαλακό μέταλο,κατά προτίμηση ένα φύλο χαλκού. Πώ πω, είναι Σάββατο καί είναι κλειστά τα καταστήματα. Αυτός που τα πουλάει ειναι περίεργος με πολλούς υπαλλήλους,δεν θα μας ανοίξει για ενα κομμάτι χαλκό. Τι άλλο μαλακό μέταλο υπάρχει.

-- Το αλουμίνιο του λέω αλλά πάλι κλειστός είναι.

-- Μπράβο αλουμίνιο,αλλά αλουμίνιο θα βρούμε πιο εύκολα.

 Σε λίγα δευτερόλεπτα λέει.Το βρήκα. Σήμερα Σάββατο οι νοικοκυρές στέλνουν το φαγητό στο φούρνο να ψηθεί. Τα περισσότερα ταψιά είναι αλουμινένια, χρειαζόμαστε λοιπόν ένα ταψί.Έμεινα άφωνος

  Και πώς θα μας δώσουν το ταψί τους.

-- Άσε, εδώ δίπλα είναι ένας φούρνος και ο φούρναρης φίλος μου. Θα αδειάσει ένα ταψί πού τό φαγητό ένα έτοιμο ψημένο σε ένα άλλο σκεύος καί θά πάρουμε το ταψί. Έμεινα με το στόμα ανοιχτό.

Ώσπου να το κλείσω, στρίβει στη γωνία και εξαφανίζεται. Σε 10-15 λεπτά εμφανίζεται με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά, κρατώντας στο χέρι ένα φρέσκο πλυμένο στρογγυλό αλουμινένιο ταψί .

-- Ορίστε μου λέει το αλουμίνιο μας.

 Παιδιά σε λιγότερο από μία ώρα έφτιαξε μια φλάντζα που εάν δεν τον έβλεπα να την φτιάχνει 

θα έλεγα ότι κάποια πρέσα ακριβείας από κάποιο σπέσιαλ εργοστάσιο την κατασκεύασε.

Συναρμολόγησε την μηχανή ,την έβαλε μπροστά καί μου λέει.-- Ορίστε σαν καινούργια.

Δεν έβρισκα λόγια να τον ευχαριστήσω -- Όχι μου λέει η ευχαρίστηση ήταν δική μου.

Σε λιγότερο από τρεις ώρες ημου και πάλι στο δρόμο για Αθήνα.

 Πρέπει νά σάς βεβαιώσω ότι η φλάντζα επί 4-5 χρόνια μέχρι που πούλησα τη μηχανή, και 1-2 ακόμη που είχα επαφή με ένα πιλότο της πολεμικής αεροπορίας,που την αγόρασε η φλάντζα δεν έκανε κιχ. 

Πέστε μου τώρα πώς μπορεί κάποιος να χαρακτηρίσει αυτόν τον τύπο. Ο άνθρωπος ήταν από άλλο πλανήτη.Οι κρίσεις δικές σας.

 Έχω ιστορίες που μπορούν να γεμίσουν όχι ένα όχι δύο αλλά τρία βιβλία.Θα σας διηγουμαι αν μπορώ δύο φορές τον μήνα από μια. Δεν θέλω όμως και επιμένω σε αυτό σε καμμία περίπτωση να μη ενοχληθεί και βαρεθεί κανείς σας.Εαν συμβεί αυτό εννοείται θα διακόψω τις αναρτήσεις.

Τις καλύτερες ευχές μου για το Πάσχα 

   Ο παππούς Γρηγόρης.

Old stories by Grigoris 4/4/26

 4/4/26

Σύντροχοι γεια σας.Σαν  ο παππούς τών μηχανοβιων σκέφτηκα πώς πρέπει να μάθετε, τι σήμαινε τότε να ταξιδεύεις με 2 ρόδες. Ανέβαινα και κατέβαινα πολλές φορές το χρόνο Αθήνα - Θες/κη σάν φοιτητής.

 Στην σημερινή εποχή, βάζεις ένα σημείο στο χάρτη, καβαλάς την μηχανή σου, και ξέρεις ότι θα πας και θά γυρίσεις χωρίς βλάβες, η έστω οι πιθανότητες για βλάβη είναι κάτω από το 1% . Με την Norton ξεκινούσα το ταξίδι με πιθανότητες 60-65% να φθάσω, και 35-40% να μείνω από βλάβη.

 Η Norton και σχεδόν όλες οι εγγλέζικες μηχανές είχαν λίπανση με ξηρό κάρτερ.Για όσους δεν ξέρουν από μηχανολογικά σημαίνει ότι υπάρχει δοχείο λαδιού χωριστά και φαίνεται στη φωτογραφία με ένα αυτοκόλλητο Castrol.

Επίσης όλες σχεδόν οι μοτό έκαιγαν λίγα λάδια.

 Το δοχείο είχε μία τάπα άνω για γέμισμα αλλά χωρίς δείκτη. Απλώς άνοιγες την τάπα και κοιτούσες το ύψος τής στάθμης.

 Έτσι λοιπόν μια φορά ξεκίνησα για Θεσ/κη κοίταξα το λάδι, κούνησα κατά συνήθεια την μηχανή δεξιά - αριστερά το είδα να γυαλίζει, αλλά έπεσα έξω στην υπάρχουσα ποσότητα. Αντί να είναι γεμάτο ήταν κοντά στο πάτο.Ετσι μετά την Λαμία σε κάτι ανηφόρες η μοτό άρχισε να ζορίζεται και να ζεσταίνεται καί πριν προλάβω να σκεφτώ με ένα περίεργο θόρυβο έσβησε. Κοίταξα το πυρωμένο μοτέρ μετά τα λάδια. Άδειο ούτε σταγόνα. Σκέφτηκα λίγο, πήγα στην άκρη του δρόμου και περίμενα να περάσει κάποιο αυτοκίνητο από τα σπάνια που κυκλοφορούσαν στην Εθνική τότε. Μετά 10-15 λεπτά σταμάτησε ένας ζευγάρι τους έδωσα χρήματα με την παράκληση, στο πρώτο βενζινάδικο να αγοράσουν ένα τετρακιλο λάδι,να βρούν ένα αυτοκίνητο πού θα ερχόταν προς τα εμένα και να μου το φέρει.

Πράγματι μετά από μία μιάμιση ώρα σταμάτησε ένα αυτοκίνητο με το λάδι και άκουσον άκουσον κάτι λίγα ψιλά ρέστα. Αφού τούς ευχαρίστησα θερμά, γέμισα τό δοχείο και δοκίμασα να εκκινησω τον κινητήρα. Μετά από πολλές μανιβελλιες, πήρε δύσκολα εμπρός ρεταροντας και δουλεύοντας ο ένας κύλινδρος. Τι να κάνω,σε λίγες ώρες νύχτωνε. Ανέβηκα στη σέλα και τσουκου τσουκου με ένα κύλινδρο μετά από μερικές ώρες έφθασα στη Λάρισα και πήγα κατ ευθείαν στο σιδηροδρομικό σταθμό όπου πρόλαβα το τελευταίο τρένο,τη φόρτωσα και πήγα Θεσ/κη.

Όταν πήγα στον μάστορα 

έμαθα καί τή βλάβη .

Από την υπερθέρμανση η μαντεμενια κεφαλή ράγισε,και πού ακριβώς?

 στην έδρα της βαλβίδας με αποτέλεσμα να πέσει η έδρα στον κύλινδρο.

 Κανονικά έπρεπε να αλλάξω κεφαλή,αλλά δεν υπήρχε. Η ποιο απλή λύση τελικά κόλλημα. Ευτυχώς υπήρχε ένας μάστορας που κολλάγε παπάδες. Τόσο καλός ώστε δεν ξανά παρουσίασε πρόβλημα από αυτό το σημείο.

  Αυτά για ενημέρωση. Ελπίζω να μη σάς κούρασα και σας έκανα να βαρεθειτε. Την επόμενη φορά θα σας πω μια ιστορία με ένα φανταστικό μάστορα στη Λαμία.  Εύχομαι σε όλους καλούς δρόμους

και πάντα όρθιοι 

   με συντροχοικους χεραιτισμους 

             Γρηγόρης

Old stories by Grigoris 16/3/26

 16/3/26

Πηγη bikersland facebook 

Σύντροχοι φίλοι μου γειά σας.Ως ο παππούς τών δύο τροχών, σκέφτηκα να επικοινωνήσουμε πάλι μετά από πολύ καιρό.

Για αυτούς που δεν είχαν δεί τις παλιές αναρτήσεις μου, περιληπτικά αναφέρω ότι την πρώτη μου μηχανή την πήρα το 1965 σε ηλικία 21 ετών φοιτητής στη Θεσσαλονίκη 

Μία Norton 500 τού 1953

Στο τέλος θα έχω και φωτό. Την κράτησα έως το 1972 πού πήρα το ονομαστό και ιστορικό Bomber της Honda το 450 DOHG,για το οποίο σας έκανα καί μία αναλυτική παρουσίαση 

  Τελειώνοντας τη σχολή μου έπρεπε όπως όλοι να στρατευτω. Ήμουν στο Ναυτικό περίπου 1975-76. Δύσκολοι καιροί Κύπρος Δημοψήφισμα για το βασιλιά και άλλα. Ως μη έχων ( βύσμα) τοποθετήθηκα στο δυσκολότερο πλοίο τού στόλου. Κ/Φ Χατζηκωνσταντής ως νοσοκόμος. Τότε δεν ξέρω για τώρα νοσοκόμοι ήταν η γιατροί η Τούρκοι (για να μην έχουν πρόσβαση σε ευαίσθητα δεδομένα.Το Κ/Φ για όσους δεν ξέρουν σημαίνει κανονιοφόρος, επειδή όμως ήταν τόσο σκληρές οι συνθήκες οι ναύτες το έλεγαν Κ/Φ κινητές φυλακές.Δεν θα ζαλίσω πώς πέρασα αλλά σε 6 μήνες λόγω ελλείψεως γιατρών σε κάποια ΕΣΟ πήγα στα ΣΕΑ και έγινα σημαιοφόρος μετατέθηκα δε σε αρματαγωγό το οποίο και αυτό ταξίδευε σχεδόν συνεχώς.Ολο αυτό για να σας πω οτι επειδή ο χώρος αρμάτων ήταν σχεδόν πάντα άδειος, μέσα εκεί έβαζε ο πλοίαρχος η ο Α μηχανικός το αυτοκίνητο του καί βέβαια ο γιατρός τη Honda. Σε κάθε νησί που πιάναμε μετά την εξέταση των ασθενών ανέβαινα στη μηχανή πάντα με κάποιο φίλο και γυρίζαμε όλο τό νησί 

Στο τέλος σάς έχω φωτό 

  Μετά τό απολυτήριο έρχεται το αγροτικό ιατρείο. Δυστυχώς εδώ χάνεται η επαφή μου με τις μοτό. Τον καιρό εκείνο ήταν αδύνατο να υπηρετήσεις με μοτό, εκτός των βροχών, οι κάτοικοι δεν θα σου είχαν  κανένα σεβασμό και εμπιστοσύνη και εκτίμηση.Έτσι βρέθηκα με ένα μεταχειρισμένο Autobianchi.

Πέρασαν πολλά χρόνια με αυτοκίνητα - οικογένεια - παιδί. Το 81-82 έγινε η πρώτη ενεργειακή κρίση και μιλούσαν για δελτία στα καύσιμα κλπ. Απέναντι απ' το σπίτι μου, ένα γωνιακό μαγαζί πουλούσε Vespa. Έτσι μπήκα μέσα και πήρα την

 PX 200 χωρίς μίζα. Είχαν τη φήμη σκληρού και αθραυστου δικύκλου.

Δίχρονο με το χαρακτηριστικό ήχο.

 Σιγά σιγά άρχισα να την χρησιμοποιώ μέσα στη

πόλη, και εντός ολίγου για μικρές εξορμήσεις 

( Πόρτο Γερμενό, Λουτράκι, Χαλκίδα) 

Το 1984 είδα σε περιοδικό μοτό μια κατακόκκινη σπορ ( για τότε) μηχανή με αναβάτη ντυμένο στα μαύρα. Έτσι ξύπνησε ξανά για καλά ο μηχανοβιος. Ώπα είπα - εδώ είμαστε. Διάβασα με προσοχή το κείμενο. Kawasaki 900 GPZ R η πρώτη υγρόψυκτη μηχανή με 115 ίππους. Υπερβολικα δυνατή για το 84. Υπήρχε καί τό 750 τούρμπο. Σκέφτηκα όμως αν πάθει κάτι τό τούρμπο ποιός θα το έφτιαχνε. Έτσι από το Ιανουάριο την παρήγγειλα χωρίς νά την έχω δει ,παρά μόνο σε φωτογραφίες,την παρέλαβα Ιούνιο.

 Σαν πρώτη παρτίδα ο Καμμένος έφερε 3 κομμάτια καί με ρώτησαν πως θέλω να την παραλάβω συναρμολογημενη η κούτα. Τους λέω και τά δύο. Μου λένε δεν γίνεται. Γίνεται τους είπα. Θα την πάρω δεμένη αλλά όταν ο μηχανικός την δένει θα είμαι μπροστά. Έτσι κι έγινε.Θα μου πείτε γιατί αυτό. Διότι οι μηχανικοί πριν στη δώσουν τις έκαναν βόλτες στα κόκκινα,και δεν ήθελα μετά να στρώνω τον κινητήρα σαν ανόητος. Σημειωτεον ότι την έχω 

ακόμη. Είναι ένα κομμάτι που δεν βρίσκεται στην κατάσταση πού την έχω εγώ .

Αλλά αρκετά σας κούρασα.Αλλη φορά θα σας διηγηθώ διάφορες ιστορίες. Άλλωστε μετά από 67 χρόνια σε δύο τροχούς από 15 ετών κάτι θα μάθετε από αυτά που θα διηγηθώ.

Για όσους με διαβάζουν για πρώτη φορά τους ενημερώνω ότι είμαι (και ελπίζω για πολύ ακόμη) ενεργός με Tracer 9 gt  του 21.

    Grigoris Docdoc

Karagiol Dam project / Τhe KOVE way to the top

Τα ατίθασα άλογα παρέα. Στα 2500 μέτρα πάνω από τον κόσμο 

 

 

 

 Είναι μία από τις διαδικασίες που άγνωστο γιατί , την αγαπάω.

Την εύρεση της εσωτερικής γαλήνης μέσα από τη σωματική δοκιμασία στα όρια.

Ο χάρτης του για πολλούς απονεννοημένου εγχειρήματος,

για εμένα .....

 

ALPEXPRESS 2026 H προετοιμασία

 ΠΕΜΠΤΗ 3-9-2026

ΜΕΤΑΒΑΣΗ

Παρασκευή 4-9-2026

https://www.google.com/maps/dir/%CE%96%CE%AC%CE%B3%CE%BA%CF%81%CE%B5%CE%BC%CF%80,+%CE%9A%CF%81%CE%BF%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1/Trenta,+5232,+%CE%A3%CE%BB%CE%BF%CE%B2%CE%B5%CE%BD%CE%AF%CE%B1/Sella+Nevea,+33010+%CE%9F%CF%8D%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BD%CE%B5,+%CE%99%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1/Arabba,+32020+%CE%9C%CF%80%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CE%BF,+%CE%99%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1/@46.5971582,11.3607607,137506m/data=!3m1!1e3!4m26!4m25!1m5!1m1!1s0x4765d692c902cc39:0x3a45249628fbc28a!2m2!1d15.9819189!2d45.8150108!1m5!1m1!1s0x477a622cbb1f388f:0x72594966d6fbaf96!2m2!1d13.7513391!2d46.3805367!1m5!1m1!1s0x477a6bc455fef51d:0x923e0e819eac95a8!2m2!1d13.4740445!2d46.3888398!1m5!1m1!1s0x477840bf7fe10291:0xf0ca2ead5b73f431!2m2!1d11.8737721!2d46.497167!3e0?entry=ttu&g_ep=EgoyMDI2MDgwNC4wIKXMDSoASAFQAw%3D%3D

Σαββατο 5-9-2026

https://www.google.com/maps/dir/Arabba,+32020+%CE%9C%CF%80%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CE%BF,+%CE%99%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1/Sella+Pass,+39048+%CE%A3%CE%AD%CE%BB%CE%B2%CE%B1+%CE%BD%CF%84%CE%B9+%CE%92%CE%B1%CE%BB+%CE%93%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%AD%CE%BD%CE%B1,+%CE%91%CF%85%CF%84%CF%8C%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B7+%CE%B5%CF%80%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%AF%CE%B1+%CF%84%CE%BF%CF%85+%CE%9C%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%84%CF%83%CE%AC%CE%BD%CE%BF,+%CE%99%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1/Mendel+Pass,+38010+Mendola+%CE%A4%CF%81%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%BF,+%CE%99%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1/Gavia+Pass,+25056+Ponte+di+Legno,+%CE%9C%CF%80%CF%81%CE%AD%CF%83%CE%B9%CE%B1,+%CE%99%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1/Passo+Stelvio,+Bormio,+%CE%A3%CF%8C%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%B9%CE%BF,+%CE%99%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1/Umbrail+Pass,+7536+Val+M%C3%BCstair,+%CE%95%CE%BB%CE%B2%CE%B5%CF%84%CE%AF%CE%B1/%CE%9B%CE%B9%CE%B2%CE%AF%CE%BD%CE%B9%CE%BF,+23041+%CE%A3%CF%8C%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%B9%CE%BF,+%CE%99%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1/@46.457085,10.3461816,115927m/data=!3m2!1e3!4b1!4m44!4m43!1m5!1m1!1s0x477840bf7fe10291:0xf0ca2ead5b73f431!2m2!1d11.8737721!2d46.497167!1m5!1m1!1s0x47786ae834380c45:0x1d0709882e83eb90!2m2!1d11.7582768!2d46.509175!1m5!1m1!1s0x47828524b2a8f695:0xad5ec90fb12e1b49!2m2!1d11.2!2d46.4166667!1m5!1m1!1s0x47830081e05663a1:0x4a89c58e906e0c51!2m2!1d10.4846264!2d46.3434911!1m5!1m1!1s0x47831ae592555da1:0xe1909c3aae947b1e!2m2!1d10.4523605!2d46.5281789!1m5!1m1!1s0x47831a8835bba07d:0xdb9664acbedbb101!2m2!1d10.4332!2d46.5416!1m5!1m1!1s0x47836dfa067fe897:0x5b4999f522f8aacb!2m2!1d10.1374918!2d46.5381881!3e0?entry=ttu&g_ep=EgoyMDI2MDgxMi4wIKXMDSoASAFQAw%3D%3D

Κυριακή 6-9-2026

https://www.google.com/maps/dir/%CE%9B%CE%B9%CE%B2%CE%AF%CE%BD%CE%B9%CE%BF,+23041+%CE%A3%CF%8C%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%B9%CE%BF,+%CE%99%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1/Ski-area+Passo+dello+Stelvio,+23032+Bormio+SO,+%CE%99%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1/Timmelsjoch,+39013+Moos+in+Passeier,+%CE%91%CF%85%CF%84%CF%8C%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B7+%CE%B5%CF%80%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%AF%CE%B1+%CF%84%CE%BF%CF%85+%CE%9C%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%84%CF%83%CE%AC%CE%BD%CE%BF,+%CE%99%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1/Tumpen,+6441,+%CE%91%CF%85%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AF%CE%B1/@46.8477264,10.032013,115093m/data=!3m2!1e3!4b1!4m26!4m25!1m5!1m1!1s0x47836dfa067fe897:0x5b4999f522f8aacb!2m2!1d10.1374918!2d46.5381881!1m5!1m1!1s0x47831ae5e83d1e97:0x1be7d53aae422e20!2m2!1d10.4552615!2d46.5198379!1m5!1m1!1s0x4782cb28793df029:0x7c069f7c83041ae6!2m2!1d11.0999999!2d46.9!1m5!1m1!1s0x479d21214b48a3f1:0x1a18c9eeb8b96161!2m2!1d10.91285!2d47.17662!3e0?entry=ttu&g_ep=EgoyMDI2MDgxMi4wIKXMDSoASAFQAw%3D%3D

Δευτέρα 7-9-2026

https://www.google.com/maps/dir/Tumpen,+6441,+%CE%91%CF%85%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AF%CE%B1/K%C3%BChtai,+6183,+%CE%91%CF%85%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AF%CE%B1/Gerlos,+6281,+%CE%91%CF%85%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AF%CE%B1/Krimml,+5743,+%CE%91%CF%85%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AF%CE%B1/Grossglockner+High+Alpine+Road,+5661,+%CE%91%CF%85%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AF%CE%B1/Heiligenblut+am+Gro%C3%9Fglockner,+9844,+%CE%91%CF%85%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AF%CE%B1/@47.2135079,10.5543559,8z/data=!3m1!4b1!4m38!4m37!1m5!1m1!1s0x479d21214b48a3f1:0x1a18c9eeb8b96161!2m2!1d10.91285!2d47.17662!1m5!1m1!1s0x479d22f558b8c1c1:0x6be9b507c50cb7f6!2m2!1d11.01724!2d47.2124!1m5!1m1!1s0x4777c6d4f70c3eb5:0x3769e2df151910fc!2m2!1d12.0306257!2d47.2248574!1m5!1m1!1s0x4777b913baf7a31f:0x7181a02c84da765a!2m2!1d12.1772737!2d47.2208924!1m5!1m1!1s0x477715a6c2f6e8f5:0xd2cd590e3196a135!2m2!1d12.842778!2d47.083333!1m5!1m1!1s0x4777154cb5a4c623:0x6667721a13fd7046!2m2!1d12.8431885!2d47.0398124!3e0?entry=ttu&g_ep=EgoyMDI2MDgxMi4wIKXMDSoASAFQAw%3D%3D

Tρίτη 8-9-2026

https://www.google.com/maps/dir/Heiligenblut+am+Gro%C3%9Fglockner,+9844,+%CE%91%CF%85%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AF%CE%B1/Predlitz,+8863,+%CE%91%CF%85%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AF%CE%B1/Turracher+H%C3%B6he+Pass,+9565,+%CE%91%CF%85%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AF%CE%B1/Sittersdorf,+9133,+%CE%91%CF%85%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AF%CE%B1/Grintovec,+4205+Preddvor,+%CE%A3%CE%BB%CE%BF%CE%B2%CE%B5%CE%BD%CE%AF%CE%B1/%CE%9B%CE%B9%CE%BF%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%BB%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%B1,+%CE%A3%CE%BB%CE%BF%CE%B2%CE%B5%CE%BD%CE%AF%CE%B1/@46.6879463,12.4203529,8z/data=!4m38!4m37!1m5!1m1!1s0x4777154cb5a4c623:0x6667721a13fd7046!2m2!1d12.8431885!2d47.0398124!1m5!1m1!1s0x4770eff81fd31187:0x5ca0579338e49aa9!2m2!1d13.91343!2d47.07038!1m5!1m1!1s0x47708d4a352e2cb9:0xf9697a7a5c3b820f!2m2!1d13.875!2d46.914444!1m5!1m1!1s0x4770072624af5d39:0x2cf7caa2270c166a!2m2!1d14.6071835!2d46.5454811!1m5!1m1!1s0x477ab205de11284d:0x7fdb02bd4263d7a4!2m2!1d14.5352777!2d46.3572222!1m5!1m1!1s0x476531f5969886d1:0x400f81c823fec20!2m2!1d14.5057515!2d46.0569465!3e0?entry=ttu&g_ep=EgoyMDI2MDgxMi4wIKXMDSoASAFQAw%3D%3D

Τετάρτη 9-9-2026

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ 

Baladeza night ride 2026

 Καλοκαίρι του 2026 και η baladeza θα ανάψει χάρη στην προτροπή και το σκούντημα του πιο φανατικού της ιδεας νοτίου αναβάτη , του Πάνου.

Ευκαιρία να θυμηθούμε την ιστορία δημιουργίας της εκδρομής αλλά και αυτήν της ονοματοδοσίας της. Είναι χειμώνας και βρισκόμαστε στο καφενείο του χωριού Μικροπολη ανηφορίζοντας για  την πρώτη  θρυλική συγκέντρωση Mammoth.

Οι μνήμες από την εκδρομή «Ανατολή στο Αιγαίο» είναι φρέσκες και συζητώ για αυτήν με έναν σύντροχο  που είναι εκεί καθηλωμένος γιατί έχει σπάσει το ..τιμόνι από την βέσπα του. 

Η κουβέντα φέρνει με αφορμή την εικόνα της Ανατολής στο Αιγαίο το επόμενο τρελό σχέδιο. Που να ήξερα. Συμφωνούμε να ξεκινήσουμε από την παραλία κάπου στη Λάρισα την ώρα που ανατέλλει ο ήλιος και θα επιχειρήσουμε να είμαστε γρηγορότερος από την αφεντιά του!

 Θα περάσουμε Όλυμπο 

 

Seven sails away - Κυκλαδίτικος κύκλος σκέψεων

 

 

 

 

Ξαφνική ανάπαυλα με πρόταση για άδεια Ιουνίου κι όχι ότι το μυαλό θα ξεφύγει αλλά θα την επιλέξω!

Το εξαήμερο που ακολουθεί ξεκινάει με ένα πολύ ευχάριστο διλημμα ανάμεσα στους ταξιδιώτες.

Σλοβενία και ανάσα Ευρωπαικής ευταξίας 

ή  Κυκλαδες και χρωστούμενα της νιότης κάτω από τον Ελληνικό ήλιο 

με ανεμελιά βόλτες και ωραίο φαγητό;

Και το ίδιο ανέμελα επιλέγουμε κατεύθυνση νότια.

Ξεκινάμε μεσημέρι με αρκετή ζέστη και δίχως να γνωρίζουμε πόσο λίγο αντέχουμε τελικά 

στο θερμόμετρο όταν δείχνει πάνω από τους 30 συνδυασμένο με τη μοτοσικλέτα.

Χρόνος υπάρχει άπλετος οπότε μια ευχάριστη στάση στη δροσιά του Ενιππέα 

 

4η Εαρινή Ορεινή Σύναξις καπεταναίων

 Πιστοί και φέτος στο ανοιξιάτικο προσκλητήριο για συνεύρεση και συνέλευση 

υπό την επήρεια ειδικών αλκοολούχων μιγμάτων και σπανίων εδεσμάτων.

Τα θέματα της ημερήσιας διάταξης , η φύλαξη στα καραούλια των Πρεσπών 

η επίσκεψη στην υποψήφια  μυστική γωνιά κατασκήνωσης 

και η βόλτα κάτω από τα τελευταία χιόνια στις πλαγιές του Γράμμου.

 

Το μυστικό της Κλιφκής και η τριγύρω της βόλτα

 Αρκούσε μια φωτό πιασιάρικη στο κινητό για να αρματώσουμε

 με προορισμό αυτήν τη γωνιά του Άραχθου.

 

Το πως φτάσαμε και το πως γυρίσαμε από εκεί είναι άλλη μια ιστορία του δρόμου. 

 

Ο κρυφός καταρράκτης του νομού Σερρών

 Υπάρχει το ελεύθερο να κάνουμε μια μικρή ασφαλή βόλτα κοντά μας 

Κι αυτή δεν είναι άλλη από τον αδιέξοδο δρόμο και τα χωριά του νομού Σερρών ανατολικά του Σιδηρόκαστρου.

Σε ένα από αυτά θα βρούμε το χωματόδρομο που ανηφορίζει ως το Χιονδρομικό του Λαιλιά και ο λόγος που τον επιλέγουμε είναι το χρωστούμενο που λέγεται κατάβαση στον καταρράκτη του ,του Καπνόφυτου.

 

Οι ετοιμασίες από το σπίτι για ελαφρύ και υγιεινό σνακ,οι γνωστές.

 

 

 

 

 

Η Εθνική μας πάει με ασφάλεια

 

 

 

 μέχρι τη διασταύρωση με την ταμπέλα