Αντί προλόγου...
''Μετά τα Γιάννενα αφήνουμε την Εγνατία και κατευθυνόμαστε προς την Κοπάνη.
Είναι το χωριό στο οποίο γνωρίσαμε τον κύριο Δημοσθένη 4 χρόνια πριν στο ομώνυμο εκδρομικό.
Φτάνοντας ένας φίλος συγχωριανός του
που χτυπάει εκεί τα προμεσημβριανά τσιπουράκια του
βγαίνει να μας ενημερώσει ότι στρίψαμε λάθος.
-Νο here GPS λάθος... αλλά τον προλαβαίνω λέγοντας του, κανένα λάθος για τον παππού έχουμε έρθει.
Και ήταν εκεί με το μπαστουνάκι πλέον και με λιγοστή όπως μας εκμυστηρεύθηκε όραση.
Αλλά με τη μνήμη ξυράφι να με κολλάει στον τοίχο μόλις κατάλαβε ποιoς είμαι ..
Η φωτογραφία που είναι?Δεν την έστειλες.
Ναι.....την είχα τάξει και δεν το τήρησα κι ήταν η στιγμή που ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί.
Την έφαγε η ψηφιακή καθημερινότητα την υποχρέωση....
χάθηκε Το αρχείο ανάμεσα σε τόνους ''ανούσια αρχεία''
κι η βόλτα στο φωτογραφείο πήγε από Δευτέρα Σάββατο.
Θα τη φέρω είπα......
Ας ξεκινήσω το μικρό αυτό εκδρομικό με αυτήν
την τόσο μονάκριβη φωτογραφία από το Σεπτέμβριο του 2022
Του Δηοσθένη Πάππου από την Κοπάνη μπροστά στο κλειστό πλέον για το κοινό καφενείο του
που όμως είναι ανοιχτό για τα μάτια και τις ψυχές που ψάχνουν το αυθεντικό
σε ότι απέμεινε στον ταλαίπωρο τούτο τόπο ''
15 χρόνια περιήγησης στα μυστικά των βουνών μας στους έρημους ασφαλτόδρομους που τα διασχίζουν
στις στροφές που βγάζουν σε μισοάδεια χωριουδάκια που ήσυχα κοιτούν το μέλλον να έρχεται
κι ενίοτε με μουσικές και γλέντια αναπολούν τις δόξες που έζησαν.
Φέτος πιάσαμε ως προορισμό ένα από τα χρωστούμενα που δεν ήταν άλλο από το νησί της Κέρκυρας.
Βέβαια το δρομολόγιο προς και από την Ηγουμενίτσα είχε περισσότερο αλάτι
κι από τα ψητά της Σαββατιάτικης γιορτής στον Άγιο Γόρδιο
αλλά αυτό ήταν κάτι το αναμενόμενο με εμένα πάνω από το χάρτη.
Συνάντηση όσων είχαν χρόνο και λίγο μυαλό στα διόδια των Μαλγάρων.
Η καντίνα δεν προσφέρεται...το νου σας.
Πορεία από την παλιά Καστανιά να ζεσταθούν τα λάστιχα
κι από τον παλιό των Γρεβενών προς τη Μηλιά Αμέρου Μετσόβου
για να βρεθούμε με την ομάδα ,παιδιά και σκυλιά!! από Αθήνα και Κομοτηνή
στη φιλόξενη αυλή στο ''Τζάκι της Μηλιάς''
Φίλος μου
Δείτε χαρά ο Μάκης.
Απο την πολλή χαρά βέβαια έχασε την έξοδο από την Εγνατία
και μέχρι να ηρεμήσει βρέθηκε πίσω στη Σαλονίκη.
Ανοιξε κανένα χάρτη βρε αδερφέ ....το λέει και η μπλούζα , δε χρεώνουμε.
(Μετά τα Γιάννενα αφήνουμε την Εγνατία και κατευθυνόμαστε προς την Κοπάνη.
Είναι το χωριό στο οποίο γνωρίσαμε τον κύριο Δημοσθένη 4 χρόνια πριν στο ομώνυμο εκδρομικό.
Φτάνοντας ένας φίλος συγχωριανός του
που χτυπάει εκεί τα προμεσημβριανά τσιπουράκια του
βγαίνει να μας ενημερώσει ότι στρίψαμε λάθος.
-Νο here GPS λάθος... αλλά τον προλαβαίνω λέγοντας του, κανένα λάθος για τον παππού έχουμε έρθει.
Και ήταν εκεί με το μπαστουνάκι πλέον και με λιγοστή όπως μας εκμυστηρεύθηκε όραση.
Αλλά με τη μνήμη ξυράφι να με κολλάει στον τοίχο μόλις κατάλαβε ποιός είμαι ..
Η φωτογραφία που είναι?Δεν την έστειλες?
Ναι.....την είχα τάξει και δεν το τήρησα κι ήταν η στιγμή που ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί.
Την έφαγε η ψηφιακή καθημερινότητα την υποχρέωση χάθηκε
Το αρχείο ανάμεσα σε τόνους ανούσια αρχεία κι η βόλτα στο φωτογραφείο πήγε από Δευτέρα Σάββατο.
Θα τη φέρω είπα......)
Το νου σας παιδιά δεν υπάρχει χρόνος για όλους.
''Τα επτά αδέλφια''
Πριν τέσσερα χρόνια μας είπε την ιστορική ατάκα.
Ήμασταν 7 τώρα έχουμε μείνει μόνο 5.
Τον ρώτησε ο Νικόλας και μας είπε ,,,τώρα είμαστε μόνο τέσσερις.
Η σχεδίαση μετά την Κοπάνη λέει να πάμε προς Λίππα
Έλα όμως που το βουνό είχε άλλη γνώμη
Και δεν ήταν μόνο το βουνό.
Ήταν και κάτι σύννεφα που άδειαζαν απέναντι στο Σούλι το πολύτιμο φορτίο τους
το οποίο εμάς δεν μας πολυβολεύει να μας έρχεται κατακέφαλα όταν καβαλάμε.
Από οικισμό σε χωριό κι από ρεματιά σε ύψωμα και λίγο πριν τα Τύρια ντύσιμο με αδιάβροχα
Και να έκαναν και τη δουλειά τους...
Μια ώρα μετά περίλυποι και μούσκεμα και παγωμένοι στην Ηγουμενίτσα για καφέ και σνακ.
Εχει γούστο σκέφτομαι να μας πάει έτσι...
Μπαίνουμε στο πλοίο και φτάνοντας τρώμε άλλο ένα τουλούμι
πασπαλισμένο και με κεραυνούς αλλά κι ουράνιο τόξο έτσι για να κλείσει καλά η μέρα.
Ευτυχώς το βράδυ στην πισίνα με τοπικές μπύρες και μουχαμπέτι ήταν στεγνό.
Ξημερώνει Σάββατο κι ο ήλιος είναι εδώ!
Ξεκινάμε για την Άνω Κορακιάνα με το χάρτη του Μελάτου ανά χείρας, και καλά ξεμπερδέματα.
Χωριό αλλά κόμβος άσε που καταφέρνουμε να φτάσουμε από εκεί που δεν υπάρχει είσοδος για οχήματα.
Εφαρμογή της τεχνικής ''από τις αυλές θα σε πάω'' για να βγούμε στον κεντρικό!
Κι ο κεντρικός μια σταλιά
Για δώρο θα πάρουμε το πασάκι προς το Σωκράκι.
Μου αρέσει που πάμε στο Stelvio κι αναφέρουμε τις συνεχείς φουρκέτες.
Χτύπα ένα Κορακιάνα-Σωκράκι να είσαι έτοιμος προπονημένος!
Στο χωριό Ζυγός
Ρε παιδιά τι λέει ο πλοηγός υπάρχει στάση Τόνυ?
Μήπως να ρωτήσουμε το δάσκαλο ?
Τι έκανες εκεί βρε Τόνυ και σου έδωσαν δώρο στάση?
Η πλοήγηση με σύγχρονα μέσα σε πλήρη εξέλιξη
Και πριν το αντιληφθούμε βρισκόμαστε στην Ασπροβάλτα της Κέρκυρας που τη λένε Αχαράβη.
Ανεφοδιασμός κι ο Αλέξανδρος από το πρατήριο Shell σώζει την παρτίδα
φτιάχνοντας μας ένα κύκλο που ξαναβγαίνει εδώ που είμαστε
περνώντας από την κορυφή του Παντοκράτορα και την αξιοθέατη παλιά Περίθεια.
Πάμε!
Θα βρείτε κι ένα χωματόδρομο αναγκαστικά μας λέει.
Λίγο θα ζοριστούν τα street σας λέει...που να ήξερε ποιοι τα κουμαντάρουν!
όλη η ιστορία της αναμετάδοσης στημένη και παρατημένη στην τύχη της
που τώρα μοιάζει να είναι μόνο φωτογραφική
Ασφάλτινα χωρίς χωματόδρομο παιδιά?,,,,,είναι σαν να μην πήγατε.
Με λίγο ακόμη ''δούλεμα'' από τις σύγχρονες συσκευές πλοήγησης βρήκαμε την παλιά Περίθεια
Εεεεε καπετάνιο!
Ωραίο σκηνικό με μερικά σημεία για καφεδάκι και φαγητό
Νέα Περίθεια μια σπάνια περίπτωση συνύπαρξης ΕΛΤΑ και καφενείου στον ίδιο χώρο.
Μετά την παρένθεση αισθητικής στον παλιό αυτό οικισμό
πέφτουμε πάλι στα σκληρά του νησιού που παίζει σε ορισμένα σημεία να ξεπερνάει
σε οικιστικό μπάχαλο κακογουστιά και κυρίως μπούκωμα ακόμα και το πρώτο πόδι της Χαλκιδικής.
Εξτρα παρένθεση πολύτιμη στο Πόρτο Τιμόνι ,για εμάς λέει!
Ωωωωω καπετάνιο!
Παρακολουθούμε πανέτοιμοι λάτρεις της αλληλεγγύης στο δρόμο
κι έτοιμοι να βοηθήσουμε ...αν χρειαστεί να αλλάξουμε το λάστιχο θα το κάνουμε χωρίς γρύλο
Το στομάχι διαμαρτύρεται και σε μια σπάνια εξέλιξη τα Ασφάλτινα σταματούν για ελαφρύ φαγητό.
Στου σύντροχου Αλέξανδρου στη Νόστιμη Γωνιά με τα νόστιμα πιτόγυρα στον Άγιο Στέφανο.
Ποιος έβγαλε τις διαδρομές ρε παιδιά?
Δάσκαλε βγες μέσα από τον σχεδιαστή
Panorama λέει
Παγίδα τουριστίκ αλλά η θέα τα σπάει.
Καφές και γλυκό.....επιβάλλεται!
Ανέβα κατέβα σε παραφορτωμένες παραλίες έχασα την άκρη.
Βραβείο στον εποχούμενο μανάβη για το στήσιμο.
Με τα πολλά φτάνουμε στον Αγιο Γόρδιο και προλαβαίνουμε και μια βουτιά!
Το βράδυ θα το χαρούμε μαζεμένοι όλοι στην πισίνα
με παραφωνία αυτή του ποικιλοτρόπως υπερ-αλατισμένου barbeque
Κρίμα τόση δουλειά και ποιότητα χάθηκε ''στο δρόμο''
Η Βόρεια Παρέα της Σαλονίκης καλά κρατεί.
Από τις πιο συγκινητικές στιγμές της βραδιάς
....ήταν το να δεχθώ μια σειρά αναμνηστικών
για τα 15 χρόνια αυτής της απίθανης τριήμερης οδηγικής φιέστας.
Θέλεις το απρόσμενο της κίνησης ,
θέλεις το ποιος το σκέφτηκε,
καλέ μας κύριε Τάσο ένα μεγάλο από καρδιάς ευχαριστώ!
Κι ήρθε το πρωί της Κυριακής και η Ήπειρος απέναντι
μας περιμένει ηλιόλουστη να μας δείξει κι άλλα μυστικά της.
Καφεδάκι downtown στου Γρηγόρη μέχρι να έρθει η ώρα να μπούμε στο πλοίο.
Κάποιοι είναι στην πόλη από πολύ πολύ νωρίς!
ωωωωωω καπεταν Nino σαλπάρουμε για τις Αθήνες και τα λοιπά ωρε!
Εδώ με τον καπεταν Κώττα χρυσή καρδιά και εξερευνητής
μόνο του πρόβλημα οι σύγχρονες συσκευές πλοήγησης
(άντε και λίγο το μηχανάκι που αλλάζει μόνο του ταχύτητες)
Με το που θα βγούμε στην στεριά ...τους ζυγούς λύσατε.
( Κάτσε εσύ να βγάζεις τα μάτια σου σε χάρτες και μυστικά περάσματα)
Ευτυχώς μια εν-δεκάδα κάτσαμε το ψάξαμε και το γουστάραμε από το Πωγώνι μέχρι το Βόιο
και μέχρι τελικής καταστροφής των ελαστικών μέσω της πλήρους αγαλλίασης της καρδιάς .
Τι είναι τα Ασφάλτινα αυτού του περίεργου....
Να μλκάκο κουτσομπόλη , αυτό είναι.
(Πάντα θα χρειάζεται μια αναφορά σε αυτόν το λέει και η παλιά Ιταλική παροιμία)
Βρισκόμαστε έκπληκτοι μέσα στον ιστορικό θησαυρό που λέγεται παλιά Σαγιάδα
Θα αφήσουμε πίσω μας αυτό το απίθανο κινηματογραφικό σκηνικό
και θα ανηφορίσουμε προς τους Φιλιάτες.
Μετά την κωμόπολη ο δρόμος ανηφορίζει σταθερά ανατολικά παράλληλα
με την παλιά οδό Ηγουμενίτσας - Ιωαννίνων μέχρι το αξιοθέατο του χωριού Κοκκινολιθάρι
Ένα μοναστήρι πάνω στο βράχο σαν μικρό Μετέωρο και με την μοναδική είσοδο μέσα από την χασαποταβέρνα του κυρίου Κώστα που εκτός από αυτό της θράκας κρατάει και το κλειδί της Μονής!
Ο χάρτης μας λέει πως μετά από τον καφέ κάτω από τον πλάτανο στην Κεραμίτσα
θα χαθούμε για τα καλά στα φιδίσια δρομάκια του Πωγωνίου αλλά και στις εκπλήξεις τους.
Παρατημένοι οικισμοί δρόμος με σημάδια από πολλούς χειμώνες έρημος εντελώς
και ξαφνικά μετά την Λάβδανη ...κλειστός.
Πάμε λες να δούμε πόσο κλειστός είναι?
Τελικά ήταν πολύ κλειστός.
Με μια πολύ πειστική κατολίσθηση 7 χλμ πριν βγούμε στη γνώριμη μας Στρατίνιστα.
Εκείνη την ώρα έχω μήνυμα στο msg από τον Αντρέα αλλά δεν ασχολούμαι με το κινητό.
Ο πάνω χωματόδρομος λέει πως τελικά περνούσε , τον βλέπουμε αλλά δεν τον εμπιστευόμαστε
Αναγκαστικό πισωγύρισμα (δε βαριέσαι) και παράκαμψη 35 χλμ
...και μέχρι να βγούμε στο Κεράσοβο Πωγωνίου το στομάχι διαμαρτύρεται.
Στης κυρίας Αλεξάνδρας ευτυχώς είναι ανοικτά για τους κυνηγούς
Και περισσεύει λίγο γιουβετσάκι με ντόπιο λαχταριστό μοσχάρι
κάτι κεφτέδες πατατούλες Α Εθνικής και τι άλλο να ζητήσεις σε χωριό με 5 κατοίκους?
Κι εκεί είναι που της λέω αφού είστε μόνο 5 ούτε να μαλώσετε δεν μπορείτε , μου απαντά.
Μια χαρά μαλωμένοι είμαστε!!
Αυτός ο μάγκας από το Κεράσοβο όλο την κοπανούσε και τον βρίσκαν σε άλλα χωριά.
Τώρα τη βγάζει δεμένος στη στάση του λεωφορείου
....και ίσως να περιμένει να περάσει για να πάει ξανά τη βόλτα του!
Πλάκα πλάκα είναι περασμένο μεσημέρι.
Ώρα να γυρίσουμε στις φωλιές μας αφού ξεσαλώσουμε
στα οδηγικά διαμάντια της Κόνιτσας του Επταχωρίου και του Πεντάλοφου.
Pit stop Πεντάλοφου
Ο διπλανός Bυθός λουσμένος στο πλάγιο πλέον απογευματινό φως.
Αργά το σούρουπο κι ακόμα είμαστε στα μέρη της Κοζάνης
Βράδυ με την πολύπαθη Εγνατία να μας καθυστερεί φτάνουμε
κοντά στη Σαλονίκη κι από εκεί μέχρι και τις Σέρρες.
Απολογισμός
Λίγη σημασία έχουν τα απόλυτα νούμερα.
Η αίσθηση ότι γυρνάς από σχολική πενταήμερη όμως!! Άλλο πράγμα.
Να είμαστε γεροί να τα στήνουμε για πολλά επόμενα χρόνια
See ya!
ps 1 Ευχαριστώ το φίλο Θέμη για το κέντημα εικόνων που μας πρόσφερε φτιάχνοντας τον χάρτη της Κέρκυρας όπως αρμόζει στα Ασφάλτινα.
ps2 Musica Maestro!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Γράψτε ενα σχόλιο