12/5/26
Πηγη bikersland facebook
Αγαπητοί σύντροχοι γεια σας. Ο παππούς θα σας διηγηθεί, μια δοκιμασία πού πέρασε, σε ένα από τα πολλά ταξίδια του.
Πριν ενάμισυ χρόνο είχα ένα άλλο προφίλ στο FB το οποίο όμως είχε διάφορα προβλήματα διαχείρισης καί τό έκλεισα. Τη σημερινή διήγηση την είχα τότε δημοσιεύσει, αλλά λόγω του προβληματικού προφίλ δεν είμαι σίγουρος αν ανέβηκε και το διάβασαν οι σύντροχοι. Έτσι την επαναλαμβάνω για όσους δεν την διάβασαν
Χειμώνας στη Θεσσαλονίκη με πολύ κρύο. Η Norton πήγε για ρεκτιφιε. Ο κυρ Μπάμπης ο μηχανικός θα την συναρμολογουσε την Δευτέρα,να την παραλάβω το απόγευμα.
Θα την έστρωνα,όλη την εβδομάδα,ώστε την Παρασκευή να ταξιδευσω για Αθήνα.
Πότε την παρέδωσε? Παρασκευή απόγευμα.
Από τότε οι μηχανικοί στις παραδόσεις είχαν την ακρίβεια ρολογιού.
Ώσπου νά την παραλάβω
να ντυθώ να ετοιμαστω σουρουπωσε.
-- Πήγαινε μου είπε τα πρώτα χιλιόμετρα σιγά σιγά με σαράντα και ο κινητήρας θα στρωθεί.
Ξεκίνησα με σαράντα.Αν σας πει κάποιος ότι ο δρόμος περνάει με αυτή την ταχύτητα,μη τον πιστέψετε. Πέρασα την μεταλλική γέφυρα του Αξιού και συνέχισα προς Αλεξάνδρεια. Εθνική Θεσ/κη Κατερίνη δεν υπήρχε.Εκει στις στροφές σε μια ανηφοριτσα άνοιξα λίγο το γκάζι, όμως σε δευτερόλεπτα ακουστικε ένας ανατριχιαστικος ήχος γκλανγκ γκλανγκ καί ο κινητήρας κόλλησε. Ίσα που πρόλαβα να τραβήξω τον συμπλέκτη και να μη πέσω. Τσουλησα λίγο πίσω στην άκρη του δρόμου και έμεινα όπως ήμουν στο πλαϊνό σταντ περιμένοντας να κρυώσει για να συνεχίσω.Μεσα στο κρύο 12 με 1 το πρωί μισοκοιμησμενος, παγωμένος μέσα σε μια νοητική χαυνωση.
Δεν ξέρω πόση ώρα πέρασε, μέσ' την ερημιά.
( εννοείται ότι αυτοκίνητα τη νύχτα κυκλοφορούσαν ελάχιστα 2-3 όλα κι όλα)
Όμως με συνέφερε σε κλάσματα του δευτερολέπτου ένα δυνατό, ανατριχιαστικό ουρλιαχτό 3-4 μέτρα πίσω μου.
ΟΟΟΟΥΟΥΟΥ ΟΟΟΥΟΥΟΥ
Τρόμαξα, με είχαν περιτριγυρίσει ΛΥΚΟΙ
Ανοίγω καλά τα μάτια μου, κοιτάζω εμπρός καί βλέπω μέσα την αστροφεγγιά 6-7 ζευγάρια μάτια να λάμπουν στο σκοτάδι.Πισω μου δεν τόλμησα να κοιτάξω
Να πω ότι δεν φοβήθηκα, αστείο πράγμα. Ο λύκος πίσω ξαναούρλιαξε πιο κοντά.
Έκανα μια νοερη προσευχή να πάρει εμπρός ο κινητήρας.
Με άπειρη προσοχή άνοιξα τον διακόπτη και πάτησα την μανιβέλα όπως ποτέ στη ζωή μου
Άλλωστε πραγματικά κρεμόταν από μία μανιβε
λια. Ήμουν στ αλήθεια τυχερός. Πήρε αμέσως. Έβαλα πρώτη και ανάβοντας τα φώτα κορνάροντας με τους αεροτενορους ξεκίνησα σας να με κυνηγούσαν χίλιοι διάβολοι. Οι λύκοι
τα έχασαν. Στο πέρασμα μου ανάμεσα τους, ένιωσα στις μπότες μου να χτυπάνε πισινοι και ουρές.
Όταν απομακρύνθηκα έκοψα ταχύτητα να μη ξανακολησει, και να ηρεμήσει η καρδιά μου που χτύπαγε σαν παλαβή
Πέρασε πολύ ώρα να συνέλθω και ηρεμήσω,
πλησίαζα σχεδόν την Κατερίνη. Τώρα πήγαινα με 60. Ο δρόμος με αυτή την ταχύτητα ήταν ατελείωτος.
Πέρασα Κατερίιιινη, τον Πλαταμώωωωνα, τα Τέεεεμπη, έφθασα Λάαααρισα, και αμέσως μετά ο εγκέφαλος μου έκανε ένα ΚΛΙΚ και κοιμήθηκα. ΝΑΙ ΝΑΙ ΚΟΙΜΗΘΗΚΑ Παρ όλο που είμαι γιατρός μη με ρωτήσετε ποια κέντρα του εγκεφάλου οδηγούσαν τη Norton γιατί δεν ξέρω να σας απαντήσω. Το ταξίδι συνεχίστηκε ενώ κοιμόμουν. Σε δύο - δυόμιση ώρες πριν τη Στυλίδα ξύπνησα και τότε,παρ ολίγον να πέσω
Ώσπου να συνειδητοποιήσω που βρισκόμουν, έχασα την ισορροπία, έφυγε η μηχανή στο αριστερό ρεύμα τού δρόμου, σε ένα μεγάλο τόξο και λίγο πρίν τσακιστω κατάφερα,(ο Θεός ξέρει πώς) να επανέλθω στη πορεία μου. Ήμουν τυχερός πού δεν εκκινητω κάποιο όχημα στο αντίθετο ρεύμα. Είπαμε όμως κίνηση ελάχιστη.
Προχωρώντας είδα στους καθρέφτες πολλά φώτα και καμμιά δεκαριά φορτηγά να με ακολουθούν. Δεν έδωσα σημασία καί συνέχισα μέχρι τη Ρούμελη, (ναι ναι υπήρχε από τότε.)
Κατέβηκα παρήγγειλα φαγητό και τρεις διπλούς καφέδες.
-- Να σου φέρω μια μεγάλη κούπα, λέει το γκαρσονι.
-- Όχι θέλω 3 διπλούς να τους βλέπω.
Το φορτηγά σταμάτησαν
και αυτά, κάθησαν στα τραπέζια δύο-δύο τρεις- τρείς καί με κοιτούσαν περίεργα.
Σε λίγο σηκώνεται ένας μάγκας έρχεται στο τραπέζι μου.
-- Να κάτσω? ρωτάει.
-- Κάτσε του λέω
-- Αδερφάκι μου δεν μοιάζεις για μπάτσο
-- Ε δεν είμαι. Είναι υποχρεωτικό να είμαι μπάτσος?
-- Κοίτα, ήσουν μπροστά μας, φοράς χακί φόρμα και άσπρο κράνος, πήγαινες και με το όριο ταχύτητας, καί σε περάσαμε για μπάτσο.
Έτσι όποιος προσπαθούσε να προσπεράσει,του κάναμε συνιαλο να μείνει πίσω.
Γιατί δεν μας έκανες σινιάλο να περάσουμε?
-- Δεν σας είδα.
-- Πως δεν είδες τόσα φώτα
-- Φίλε δεν θα το πιστέψεις,αλλά κοιμόμουν
Για λίγο έμεινε άφωνος.
-- Δεν είναι δυνατόν. Εγώ μέσα στη ζεστή καμπίνα,αραγμενος,να κοιμηθώ. Εσύ όρθιος μέσ' το κρύο,δεν γίνεται.
-- Ποιος ερχόταν πίσω μου
-- Εγώ.
-- Δεν είδες πρίν τη Στυλίδα,που πήγα στο απέναντι ρεύμα.
-- Το είδα και νόμισα ότι
έπαθες λάστιχο.
-- Όχι φίλε, τότε ξύπνησα και ώσπου να συνέλθω έγινε αυτό. Αν δεν βιάζεται, περίμενε το γκαρσονι να δεις την παραγγελία.
Όταν είδε τούς καφέδες
πίστεψε.
-- Αδερφάκι μου ο Θεός να σε φυλάει.
Μετά από λίγο συνέχισα για Αθήνα, έφθασα ξημερώματα και πήγα κατ ευθείαν στο κρεβάτι μου.
Μια συμβουλή. Μη ταξιδεύετε χωρίς όλες σας τις δυνάμεις και άυπνοι
Ο Παππούς Γρηγόρης
