Ε ναι τι σου είναι να σου έχουν πάει καλά τα πράγματα με τους ανθρώπους σου
τι είναι να ζεις το κείμενο που κοσμούσε το αναμνηστικό που δεν έφερες ποτέ από τη μακρινή Δανία?
Being a part of a family
means that you will love and be loved
for the rest of your life , no matter what.
Η μέρα σήμερα ήταν από το πρωί τόσο ανοιξιάτικη κι αρμονική σε φως και θερμοκρασία
που η Ειρήνη είπε θερμά το ναι σε μια μηχανάδα ως το Χολομώντα
Ξεκινάω για μια γρηγορη μέχρι την Περαία και να μπροστά μου το λιμάνι της Μηχανιώνας!
Η καλύβα στην άκρη της θάλασσας στο κτήμα Καραγκιόζη
Αγχολυτικό κι ωραίο ωριαίο κυκλάκι Λιβαδίου Γαλάτιστας και περιχώρων
η μικρή τεχνητή λίμνη πάνω από τα Βασιλικά
Χορτιατεξ των 80 χλμ μικτού περιεχομένου
σε ειδική κάψουλα μηδέν βαθμών Κελσίου που σκοτώνει τα μικρόβια
μιας και στην εποχή μας αυτά ευδοκιμούν.
Βόλτα λοιπόν ,κατά των λοιμώξεων του αναπνευστικού κατά των κρίσεων άγχους
κατά της αυπνίας και της ταχυκαρδίας , κατά των φορτιστών μπαταρίας κλπ κλπ
Για του τίτλου το αληθές
Μισό λεπτό να βάλω το χάρτη για να ξέρω να λέω που βρισκόμαστε!
Kανείς μας δε θυμάται ακριβώς για πιο λόγο επιλέξαμε Βιετνάμ.
Πρώτη φορά στην Ασία για εμένα και μένει να δείξει
αν η αρχή είναι το ήμισυ του παντός ή τα πάντα όλα και γεια σας.
Πάμε!
Αυτός του Ολύμπου θα είναι η σημερινή βόλτα
με κερασάκι στην λευκή τούρτα των κορυφών
το πέρασμα από τη ''Μελούνα'' και τη δυστυχώς υγρή ακόμα ασφαλτάρα της.
Τα κλασσικά.... χειμώνας.
Με πάχνες(στο δρόμο) άχνες(στα κράνη) κι αράχνες (στα μοτερ)
η επιλογή βόλτα κι όπου μας βγάλει ήταν μονόδρομος.
Ανεβήκαμε προς τα Σέρρας
Μαζεύτηκαν πολλοί λόγοι να πεταχτούμε μέχρι την Κέρκυρα.
Ένας από αυτούς σε ρόλο προλόγου και εξήγησης συνάμα
Ήταν τόσο μεγάλη η ανάγκη να ανεβούμε στις μηχανές και να φύγουμε που ξεχάσαμε να βγάλουμε διαδρομή.
Είχα από βδομάδες στο μυαλό μου το νότιο Κίσσαβο με την ελπίδα
ότι ο χειμερινός ήλιος βλέπει και στεγνώνει το δρόμο ώστε να χαρούμε λίγη σβέλτη οδήγηση.
Της Θεσσαλονίκης βέβαια και είναι αυτή που συνεχίζει ανέγγιχτη από το χρόνο.
Μακριά από το Metro και τον ''ιπτάμενο δρόμο'' με τη δική της κουλτούρα στους τοίχους
Με το βοριά να ξυρίζει κόντρα και να κάνει το 5 να γίνεται αισθητό σαν Ο
ξεκινάμε για την ορεινή Χαλκιδική
Η γρήγορη βόλτα με τα πόδια στο κομμάτι της κωμόπολης (Αρναία)
9 του μηνός κι ένα εικοσάρικο που ψάχνω έχει πάει τελικά από την τσέπη στο ρεζερβουάρ.
Σάββατο ήλιος ελαφρύ βοριαδάκι ιδανική συνθήκη για άλλη μία τελευταία βόλτα
...να μην παλιώσει και το καύσιμο .
Ξεκινάω για το Χολομώντα και τις κίτρινες αποχρώσεις του δάσους του
επιλέγοντας λίγο διαφορετική διαδρομή
Το μαντάτο για την εκδρομή ήρθε γάντι.
Ημερήσια βόλτα στη γείτονα με άρωμα ορεινού όγκου Σερρών
