Old stories by Grigoris 13/8/26

 13/8/26

Πηγη bikersland facebook 

Σύντροχοι σήμερα ο παππούς θα σας γυρίσει πολύ πίσω,πριν απο το 1960, τότε που είμασταν οι πιονιεροι των δύο τροχών και οι περισσότεροι από σάς δεν θα είχατε γεννηθεί.

Το 1959 για την ακρίβεια 

 μαθητής  γυμνασίου ( νυν λυκείου), έκανα φροντιστήριο για πανελλαδικές εξετάσεις 

 Ο πατέρας,μου έδινε 3.00 δραχμές ημερησίως 

για τα εισητηρια του λεωφορείου,ώστε από το Παγκράτι πού ήταν το σχολείο,να πάω στην οδό Πανεπιστημίου στην Ζωοδόχο Πηγή,που ήταν ένα από τα μεγαλύτερα φροντιστήρια για ιατρική,του Παπαγεωργίου και το βράδυ να επιστρέψω στο σπίτι στο Βύρωνα.

 Εγώ όμως είχα άλλες προτεραιότητες. Πήγαινα και ερχόμουν με τα πόδια και μάζευα τα χρήματα. Μη νομίζετε ότι ήταν εύκολο. Η απόσταση μεγάλη και ο χρόνος για να τη διανύσω λίγος. Δεν μπορούσε να δικαιολογηθεί μεγάλη καθυστέρηση. Η διαδρομή ήταν κάτι σαν τζοκινγκ, για να είμαι εντός χρονικών ορίων.

 Μάζευα λοιπόν 3 Χ 6 ημέρες την εβδομάδα 18 δραχμές.Την εποχή εκείνη οι εργάσιμες και σχολικές μέρες της εβδομάδος ήταν έξι.

 Την Κυριακή μετά τον υποχρεωτικό εκκλησιασμό έφευγα δήθεν για μια κοντινή βόλτα με ένα συνομήλικο γειτονοπουλο. Φεύγαμε σφαίρα για Νέα Ελβετία όπου κάποιος ενοικίαζε 

έξι - επτά Φλορετες (Kreidler Floret) γερμανικές όπως καταλαβαίνετε. Εννοείται 50 άρια. Τα πρώτα με τρεις ταχύτητες,αργότερα με τέσσερις. Φθάναμε λαχανιασμενοι

και ενοικιαζα μια,για μισή ώρα 15 δραχμές.

 Η απόλυτη πορωση. Βέβαια εάν δεν ήξερες να την βάζεις εμπρός δεν στη νοίκιαζε. Μη νο μισετε ότι ήταν εύκολο αυτό.Παντα μισομπουκωμενες και στο καρμπυρατέρ και με μισοβουλωμενη εξάτμιση. Βέβαια όταν την γύριζα πίσω κελαηδούσε, την είχα στίψει και είχε καθαρίσει. Την πρώτη φορά που πήγα, επειδή δεν ήξερα αν καταφέρω να την εκκινησω, έκανα ένα κόλπο,που είχα σκεφθεί από πολύ πρίν.

 --Ασε του είπα, θα την βάλω μετά. Το μαγαζί ήταν σε μια καλή κατηφόρα. Καβαλησαμε, άνοιξα το διακόπτη την άφησα να κυλήσει καί νά πάρει φόρα, έβαλα δεύτερη στο σασμάν και άφησα τον συμπλέκτη. Μετά από πολλά μέτρα πήρε με το χαρακτηριστικό ήχο του δίχρονου πενηνταριου.

 Με δύο λέξεις ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΠΟΡΩΣΗ.

 Κάποια Κυριακή ξεκινήσαμε κατεβήκαμε Παγκράτι, πήραμε την Ερατοσθένους, στρίψαμε αριστερά και απέναντι απ' το Παναθηναϊκό Στάδιο, νασου ο τροχονόμος σινιάλο να σταματήσω. Σταματάμε.

 Το όργανο -- Κατεβείτε.

Κατεβαίνουμε. Είστε παράνομοι και σας κόβω κλήση.  -- Τι κάναμε κύριε πολισμαν. -- Είστε δύο πάνω στο μηχανάκι,ο νόμος λέει μόνο ένας.

 Προσπάθησα να τον λογικεψω. -- Μα κύριε πολισμαν κοιτάξτε πόσο μεγάλη είναι η σέλα. Είναι για δύο. Κοιτάξτε τα μαρσπιε για να πατά ο δεύτερος,δεν ξέρουν από το γερμανικό εργοστάσιο κατασκευής? 

  Τίποτα το όργανο ανένδοτο. 

Γράφει την κλήση ( επώνυμο, όνομα διεύθυνση όλα) . Δεν είχαμε ταυτότητα ,αλλά ποιος τολμούσε τότε να δώσει ψεύτικα στοιχεία 

στην αστυνομία. Κανείς.

Την Τρίτη το πρωί είχα δικάσιμο. Στο σπίτι εννοείται ( μόκο) . Ρώτησα όλους τούς γνωστούς, και μου είπαν ότι συνήθως,τρως ποινές 100 "μεταλλικές"

δραχμές. Ισοτιμία μεταλλικής και χάρτινης 

 Μία μεταλλική 10-12 χάρτινες δραχμές. Εκατό μεταλλικές περίπου 1000 χάρτινες.

 Την Δευτέρα επιδόθηκα

 στο κυνήγι,να μαζέψω κρυφά, ένα τρομερό ποσό. 1000 δραχμές, όταν ο μισθός του πατέρα μου ήταν 800.

 Μέχρι το βράδυ, είχα δανεισθεί 700. Άλλες δεν βρήκα. Τρίτη πρωί στο δικαστικό Μέγαρο ,

Αρσάκειο.

 Τρέμοντας από τον φόβο μου, μπήκα στην αίθουσα. Το δικαστήριο ήταν μόνο για τροχαία περιστατικά 

Πριν από μένα δικαζόταν ένας φορτηγατζης. Είχε πατήσει την διπλή γραμμή,ένας μάγκας αυθεντικός, παλιάς κοπής. Πρόεδρος -- Την πάτησες τη διπλή γραμμή? Οδηγός.Ναι την πάτησα κε πρόεδρε και τι έγινε τ άντερα της βγήκανε?

 Από τα γέλια έγινε της κακομοίρας, μέχρι ο πρόεδρος γελούσε, μέχρι καί εγώ που από την αγωνία μου πλησίαζα να πάθω     έμφραγμα.Δεν θυμάμαι.   εάν τιμωρήθηκε ή όχι.

 Έρχεται η σειρά μου.

Φωνάζει ο πρόεδρος,το όργανο. -- Τι έκανε ο νέος?  Όργανο -- Επέβαινε μοτοποδηλατου μετά ετέρου ατόμου Πρόεδρος σε έξαλλη κατάσταση -- Δηλαδή ήταν τρεις πάνω στο δίκυκλο? Όργανο -- Όχι κε πρόεδρε, δύο ήταν. 

Πρόεδρος --Τι έπαθες αστυφυλαξ γιατί με απασχολείς με ανόητα πράγματα. Εδώ έχουμε πολλές και σοβαρές υποθέσεις.Αθώος ο κατηγορούμενος.

 Μόνο που δεν φίλησα τον πρόεδρο. Σηκώθηκα με τρέμωντα γόνατα και σιγά σιγά γύρισα σπίτι.

Όλη την άλλη ημέρα έτρεχα να επιστρέψω τα δανεικά.

 Άργησα σχεδόν μήνα να ξανανοικιασω Φλορετα.Αλλα που μυαλό. Το χόμπυ είναι ο εαυτός σου.

Ήταν μία εικόνα από την δεκαετία του πενήντα.

 Εύχομαι να διασκεδάσατε και με αυτή την ιστορία.

  Αγάπη σε όλους και πάντα όρθιοι ή έστω πλαγιασμενοι.

 Ο παππούς Γρηγόρης