Στα Σερραικά μονοπάτια με το κουτί

 

Στις ευθείες για το Κεντρικό Κιλκίς

 

 

 

Στόχος ο παλιός στρατιωτικός δρόμος για τη Μπέλλες 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 ΜΜπαίνοντας στο Θεοδώρειο τα πρώτα σημάδια ζωής μετά από πολλά χιλιόμετρα

 

 

 

 

 

 

 

 μΜετά τη Ροδόπολη στο σταυροδρόμι για τα χωριά 

Οδηγήτρια και Παραπόταμος μας περιμένει μια έκπληξη!

 

 

 

ήρθε κοντά για μεζεδάκι αλλά κέρδισε μόνο μια θέση σε αυτό το άσημο ταξιδιωτικό blog. 

 

 

H Οδηγήτρια είναι ο πρώτος οικισμός των προσφύγων που ήρθαν από τη Μικρά Ασία.

Πραγματικά αθέατη σε αδιέξοδο δρόμο και στη σκιά των Κρουσίων. 

 

 

 

 

 Βολτάρουμε στα Άνω Πορόια , είχαμε χρόνια να μπούμε στο χωριό.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Στα άλογα οι επισκέπτες απολαμβάνουν τη βόλτα στο δάσος ,

μόνο που το αντίτιμο μέσα σε 10 χρόνια έχει τετραπλασιαστεί.

 

 

 

Πάμε παρακάτω 

 

 

 Γεμίζουμε τα παγούρια μας και ροβολάμε προς τη λίμνη  

 

 

 Η Κερκίνη ανεβοκατεβαίνει σχηματίζοντας ενδιαφέροντα τοπία

 

 

 

Ευρυγώνια Αγγελοπουλικά σκηνικά

 

 

 

 

 

 

 Στο σταθμό της Βυρώνειας είχαμε σχεδιάσει ένα μεζεδάκι.

Αδικος κόπος , το συνήθειο των κρατήσεων μας άφησε με την όρεξη,

 

 

 

 Δεν πειράζει , μίζα και επιστροφή !

 

 

 

 See ya!

 

 

 

Γαλατά περνάς βόλτα γίνεται

 14 Δεκεμβρίου κι ο χειμώνας μοιάζει να έχει μπει για τα καλά.

Ο ήλιος έχει δόντια και κατά τις 11 αποφασίζω να ξεκινήσω.

Το προς τα που είναι θολό αλλά σίγουρα θα πάω νότια. 

 Ούτως ή άλλως κάπου θα βρεθεί ένας από χωριό να σε βάλει στο σωστό το δρόμο.

Τον επαρχιακό. 

 

 

Στρίβω για Κολινδρό κι από εκεί όπου με βγάλει 

 

 

 Στην Καστανιά η πλατφόρμα έμεινε στα αζήτητα.

 

 

 Συνεχίζω έχοντας απλά το νου μου να μην μπω στο δρόμο που κατεβάινει στην Ημαθία.

Περνάω μέσα από τα Ρυάκια όπου υπάρχει ζωντανο καφενείο

 και συνεχίζω παράλληλα με το όρος Γαλατάς. 

Είναι ώρα όμως να μπούμε στο χάρτη της διαδρομής όπου φαίνεται η θέση Πουρνιά 

στην οποία στάθηκα κι έβγαλα μερικές φωτογραφίες.

 

https://www.google.com/maps/dir/%CE%98%CE%B5%CF%83%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%B7/1/%CE%9C%CE%B5%CE%B3%CE%AC%CE%BB%CE%B7+%CE%93%CE%AD%CF%86%CF%85%CF%81%CE%B1/%CE%9A%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%BD%CE%B4%CF%81%CF%8C%CF%82+600+61/40.3997023,22.3480407/%CE%88%CE%BB%CE%B1%CF%86%CE%BF%CF%82/%CE%A3%CE%B2%CE%BF%CF%81%CF%8E%CE%BD%CE%BF%CF%82/%CE%86%CE%BD%CF%89+%CE%9C%CE%B7%CE%BB%CE%B9%CE%AC/%CE%98%CE%B5%CF%83%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%B7/@40.3997288,22.347967,268m/data=!3m1!1e3!4m49!4m48!1m5!1m1!1s0x14a838f41428e0ed:0x9bae715b8d574a9!2m2!1d22.9444191!2d40.6400629!1m3!2m2!1d22.4715927!2d40.5859186!1m5!1m1!1s0x1357e154a6ff1a25:0xbe4f715a752f4f45!2m2!1d22.5253783!2d40.5329699!1m5!1m1!1s0x1357e4f19c89084d:0xeb71f23c146d51a2!2m2!1d22.4845811!2d40.479174!1m0!1m5!1m1!1s0x1357f711aa61bb9f:0x6381db455001dd6f!2m2!1d22.3979188!2d40.372851!1m5!1m1!1s0x1358031d56c968d3:0x262e0042885cd3ca!2m2!1d22.4624484!2d40.2683581!1m5!1m1!1s0x135818e9123845cf:0x44ce41d96482b737!2m2!1d22.2692277!2d40.246441!1m5!1m1!1s0x14a838f41428e0ed:0x9bae715b8d574a9!2m2!1d22.9444191!2d40.6400629!3e0?entry=ttu&g_ep=EgoyMDI1MTIwOS4wIKXMDSoASAFQAw%3D%3D 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Δεύτερη φορά μέσα σε λίγα χιλιόμετρα που συναντώ μεγάλο κοπάδι με κατσίκια.

ΣΑκόμα και τα σκυλιά που τα συνοδεύουν έχουν αρχοντική συμπεριφορά προς τον περαστικό. 

 

 

 

 

 

 

 

 

Έστριψα προς την Ελαφίνα αλλά εκεί που βρήκα 

αυτό το καραούλι των κυνηγών άρχιζε χωματόδρομος. 

 

 

 

 Λίγο πιο κάτω στη διασταύρωση βλέπω την οδηγία για το γεφύρι.

Η λάσπη όμως δε με άφησε να φτάσω μέχρι κάτω... απλά θα ξαναέρθουμε ! 

 

 

 Να και το όρος Γαλακτός ή Γαλατάς (του τίτλου)

δίχως ίχνος χωματόδρομου και δίχως φουρφούρια που βγάζουν δήθεν ρεύμα.

 

 

 

 

Το εκκλησάκι μετά την Έλαφο έχει τραπεζάκι για καφέ

 αλλά εγώ (κακώς) δεν έχω μαζί μου τίποτα από προμήθειες.

 

 

 

 

 

 Διασχίζω  χωριά περιποιημένα και όλα έχουν

μεγάλες εκκλησίες όπως αυτή των Αγίων Πάντων στην Εξοχή.

 

 

 

 

 Ξεκινάω την ανάβαση από την Κάτω στη Μεσαία(φωτογραφία) και Άνω Μηλιά.

Ένας φαρδύς δρόμος πολύ υψηλών προδιαγραφών με parking! στη διαδρομή ,  

 εξαιρετική χάραξη και οδόστρωμα. 

 

 

 Να μια προσέγγιση στο πώς πρέπει να είναι τα εκκλησάκια.

Ταπεινά και καλαίσθητα ώστε να συμβαδίζουν και με το λόγο Του. 

 

 

 

 

 Η Άνω Μηλιά είναι συνδεδεμένη με την τραγική ιστορία του Γιακοβλεφ 

που συνετρίβη στη δασική θέση Ντίτσιος τις παραμονές  των Χριστουγέννων του 1997...

 

https://www.mixanitouxronou.gr/to-aeroporiko-dystychima-toy-giakovlef-sta-pieria-ori-poy-stoichise-ti-zoi-se-70-anthropoys/ 

 

 

 

 Θυμόμουν ένα ωραίο μπαλκόνι καταφυγίου πάνω από το χωριό.

όπου είχα πιεί ένα ωραίο καφέ κουβεντιάζοντας με τον υπεύθυνο. 

Το βρήκα γεμάτο με τα αυτοκίνητα  αυτών που πιθανόν κάθονταν στον εσωτερικό χώρο...

 

Έκανα μεταβολή κι άρχισα τον κατήφορο. 

 

 

 

 

 Ευτυχώς μέσα στο χωριό υπάρχει ένας

 πολύ ωραία διαμορφωμένος χώρος δίπλα στην εκκλησία.

 

 

 

Φεύγοντας το μάτι πέφτει και σε αυτό το άγνωστο μνημείο.

 

 

 

όλη η περιοχή χρήζει ιδιαίτερης εξερεύνησης.

 

 

 

 

 

Ο γερο Όλυμπος δεν έχει σήμερα καμιά διάθεση να βγει καθαρή φωτογραφία.

Είναι και ο ήλιος που όλη μέρα τη βγάζει φωτίζοντας από το πλάι , άστο. 

 

 

 Το μάχιμο τρακτέρ από το μη-κουβούκλιο φαίνεται!

 

 

 

 

 

Γρήγορα και με παρέα το φρεσκαρισμένο ποτάμι στα δεξιά μου φτάνω στην Κατερίνη 

κι από την άδεια Εθνική στη ζεστασιά του σπιτιού. 

 

 

 

Αν επιχειρήσετε βόλτα με μοτοσυκλέτα και όχι μόνον αυτήν την εποχή δώστε πολλή προσοχή

 σε όλα τα ανήλια σημεία των δρόμων,υπάρχει πάχνη και μαύρος πάγος σχεδόν όλο το 24ωρο. 

 

 

See ya! 

Abandoned Railways στο Βέρμιο

 

 Αντι προλόγου ο επίμαχος χάρτης

Local Map !!

 Ο χάρτης της Google σε στέλνει από του σκύλου τη βόλτα.

Πρέπει να τον αγνοήσεις και να πας στη θέση ALANA 

όπου ξεκινάει χωματόδρομος που σε πάει στη γαλαρία σε 1 χιλιόμετρο. 

https://www.google.com/maps/dir/%CE%9D%CE%AC%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B1/%CE%93%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B1/3-5+%CE%A0%CE%B7%CE%B3%CE%AC%CE%B4%CE%B9%CE%B1,+%CE%9D%CE%AC%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B1+592+00/@40.6511732,21.9656284,12303m/data=!3m1!1e3!4m20!4m19!1m5!1m1!1s0x135797488d496291:0x58bc8856b2345a1f!2m2!1d22.0688549!2d40.6294406!1m5!1m1!1s0x135799003123fe79:0xe2f646adf4722c56!2m2!1d21.993084!2d40.6655023!1m5!1m1!1s0x135799587147b7ef:0x72a594705994de68!2m2!1d21.9687314!2d40.6411073!3e0?entry=ttu&g_ep=EgoyMDI1MTIwMS4wIKXMDSoASAFQAw%3D%3D 

 

 

 Γράφω λοιπόν για το χθεσινό αναπάντεχο της βόλτας

Ετσι για να έχουμε να τα θυμόμαστε

Πρωί απέναντι από τα Λαδάδικα υπό τον ήχο των club 

που ξοφλάνε με τρελέ υπερωρία τα παλιά .κλεισίματα στις 3.30 του Παπαθεμελή .

Δίπλα στα εκτροχιασμένα παιδάκια που περνούν αργά το μεγάλο δρόμο

 και ψάχνουν για ένα γρήγορο σνακ πριν την τελική πτώση για ύπνο.

Μιλάμε με το Στέλιο για το Βέρμιο και ανακαλύπτω πως δεν έχω ιδέα

 για τη μυστική γαλαρία του βουνού.

Η οποία συνδέεται άμεσα με το τρενάκι μεταφορας υλοτομίας του Decauville 

(είναι τμήμα της διαδρομής του)

το οποίο ανακαλύψαμε σε παλιότερη εξόρμηση στο χωριό Μεταμόρφωση .

Σύμφωνα με το χάρτη μένει να βρούμε τη θέση ALANA 9 χλμ πριν το χιονοδρομικό 3-5 Πηγάδια κι εκεί να κάνουμε δεξιά στον δασώδη χωματόδρομο για 2 περίπου χιλιόμετρα.

Μετά τη Βέροια επιλέγουμε τον πλάγιο δρόμο που σκαρφαλώνει στις πλαγιές του βουνού και περνάει από δάση κι όμορφα΄χωριά όπως η Φιτειά και το Αρκοχώρι 

Ήρθε κι ο Μήτσος ,φύγαμε

 Στην διαδρομή υπάρχουν αρκετές ενεργές βρύσες 

 

 

 Τα χρώματα του φθινοπώρου στην τελευταία τους εμφάνιση.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Ακούραστοι εργάτες του δάσους 

 

 

 Το Αρκοχώρι είναι αρχοντικό χωριό από άκρη σε άκρη

Ρυμοτομία αυλές και σπίτια μοιάζουν κομμάτια από καρτ ποστάλ

 και μυρίζουν προκοπή και αγάπη των ντόπιων για τον τόπο τους.

 

 

 

 Κατηφορίζουμε προς τον Άγιο Νικόλαο το εξαιρετικό πάρκο αναψυχής των Ναουσαίων 

που θα ήταν αισθητικά ένα όνειρο αν δεν ήταν γεμάτο παρκαρισμένα αυτοκίνητα.

 

 

 

 

 

 Τι ωραία εικόνα χωρίς τα κουτιά.

 

 

 Σε λίγο θα βρεθούμε στην επίμαχη ALANA

Με έκπληξη βλέπω τη μισοσβησμένη ταμπέλα που μιλάει για τη γαλαρία 

και την άλλη που προσπαθεί πλαγίως να μας πεί τι μας περιμένει από λάσπη!

 

 

 

 Το μεγαλύτερο κομμάτι είναι σχετικά στεγνό αλλά στο τελείωμα πριν την επίμαχη συνάντηση με το ζητούμενο οι πρόσφατες δυνατές βροχές έχουν κάνει τα αυλάκια λιμνούλες και το δρόμο λασπωμένη παγίδα για τα καθαρά ασφάλτινα ελαστικά μας.Ο Μήτσος cool με τα Raid σύμμαχο πάει μπροστά και μας κάνει νοήματα θάρρους 

 

 

 

 

 

 Και σε μια στροφή αυτή η μοναδική για τους λάτρεις της εξερεύνησης στιγμή της ανακάλυψης!

 

 

 

 

 

 

 

Διαπιστώνουμε πως όλη η διαδρομή είναι ουσιαστικά κομμάτι από την παλιά πορεία του τρένου!

110 χρόνια πριν στα 1000 μέτρα υψόμετρο με το ιδιωτικό τότε δάσος του Βερμίου 

να μην έχει υλοτομηθεί ποτέ

σε ρόλο ασταμάτητο τροφοδότη.

Η ξυλεία έφτανε με το τρενάκι στη θέση Γκουρνόσοβο όπου υπήρχε πριστήριο 

κι από εκεί με ένα είδος τελεφερίκ στη Νάουσα για να φορτωθεί προς το λιμάνι της Θεσσαλονίκης.

Δεν υπάρχουν ίχνη από τις ράγες μιας και η  Αγγλική εταιρεία 

που είχε στήσει το δίκτυο μάζεψε τα πάντα φεύγοντας.

 

 Τρένο στη διαδρομή που έκανε το τρενάκι

 

 

 Επιστροφή κι αυτό ήταν το δυσκολότερο σημείο μιας και λόγω του βράχου 

δεν υπήρχε χώρος για να κατεβάσω το δεξι μου πόδι σε περίπτωση ανάγκης.

 

 

 Διαλέγεις ένα από τα δύο λούκια και ορμάς

Το νερό βοηθάει το ελάχιστο τακούνι των ελαστικών να μένει καθαρό ΄

και η πορεία να μην μοιάζει με πατινάζ στον πάγο

 

 

 

 

 

 Κι εδώ οι σημερινοί αμίλητοι κι ασταμάτητοι εργάτες του βουνού.

 

 

 Μια μικρή βόλτα στη δροσιά του χιονοδρομικού που σφύζει από ζωή λόγω έργων

ένα καφεδάκι της νίκης στη Βέροια και πίσω στις αγκαλιές του σπιτιού πριν πέσει ο ήλιοςS

 Μια προτροπή χωράει?

Να μπαίνετε στους χάρτες να ψάχνετε δικές σας μαγικές γωνιές

κι όταν τις χαίρεστε να τις μοιράζεστε.

Γιατί η  χώρα μας είναι ένας  παράδεισος γεμάτος ιστορίες που μας περιμένουν.

 

See ya!