Κείμενο-Φωτογραφίες
Πασχάλης Τσαλίκης
Θυμάμαι από το δημοτικό το τέχνασμα της δασκάλας για να μάθουμε τα 4 ποτάμια που εκβάλλουν στο δυτικό τμήμα του νομού Θεσσαλονίκης
-Θα θυμάστε το γάλα και θα σας έρχονται τα ποτάμια με τη σειρά,
Γαλλικός Αξιός Λουδίας Αλιάκμονας!!
Περνάω με συνοπτικές διαδικασίες πάνω απο την ξερή κοίτη του Γαλλικού
και από αυτήν τη γκρίζα του Αξιού παρακάμπτοντας τα διόδια.
Όχι λόγω κόστους αλλά για την αποφυγή άσκοπων διαλόγων.
Ο αρχικός μου στόχος άλλωστε ήταν στον παράδρομο
και συγκεκριμένα η σιδερένια γέφυρα με τους ψαράδες (που έλειπαν για να μην κολλήσουν)
Η γέφυρα είναι πάνω απο τον τρίτο στη σειρά Λουδιά και στην οποία
και της ρίχνω πάντα μια κλεφτή ματιά ρολάροντας στην Εθνική.
Λίγες εκατοντάδς μέτρα πριν τον κόμβο στη θέση Κλειδί έμελλε να είναι σήμερα το δικό μου κλειδί προς τον κόσμο της γαλήνης που συναντάς σε κάθε δέλτα ποταμού,όσο μικρό κι αν είναι αυτό.
Ο Λουδίας ,κοιτώντας βόρεια προς τον κάμπο των Γιαννιτσών ενώνεται με τον ορίζοντα.
Φτάνω κοντά στη θάλασσα μετά από διαδρομή 7 χλμ σε καλή άσφαλτο.
Οι στροφές της θέλουν προσοχή γιατί δε φαίνονται μέσα στις καλαμιές
ενώ υπάρχει και η σχετική -κατεστραμμένη βεβαίως- ταμπέλα που ενημερώνει ότι εισερχόμαστε σε βιότοπο και δεν πρέπει να θορυβούμε ,ούτε καν τρέχοντας με το όχημα μας.
Απο την άλλη μεριά στα ανατολικά μου συναντώ τον οικισμό των μυδοκαλλιεργητών.
Οι πρώτες εικόνες φτάνοντας .....
Τα σπίτια είναι ομοιόμορφα φτιαγμένα ,
κάποιος έχει φροντίσει να μην διαταραχθεί η αισθητική του τοπίου.
Θέλω να φανταστώ ότι είμαι σε ένα νορβηγικό ψαροχώρι
..... και δεν υπάρχει κανείς γύρω μου να με εμποδίσει!
Είναι πρόκληση να περάζεις τις φωτογραφίες στο κινητό!!
Λίγο πιό κάτω επιστρέφω στην καλοκαιρινή πραγματικότητα του μπλέ του ουρανού
σε συνδυασμό με το λευκό εκκλησάκι. (Του Αγίου Νικολάου).
Ο ήλιος καίει το πρόσωπο κι ας είμαστε δύο μέρες πριν τα Χριστούγεννα!
Πίσω στον οικισμό,μερεμέτια στις βάρκες κι επιστροφή από την τοποθέτηση του γόννου.
το καραβάκι στο βάθος κάνει καθαρισμό του βυθού απο την άμμο άν κατάλαβα καλά στην κουβέντα μου με έναν κύριο που ξαπόσταινε κι αυτός από τη μασκοφορία.
Ψάχνω για μία κοντινή από την παρέα των φλαμίνγκο!
Επιστρέφοντας προς το φρενήρη πολιτισμό μας.
Σκέφτομαι αυτή τη φορά να περάσω τα διόδια πετώντας
μιας και ως ύποπτος διασποράς στα φλαμίνγκο κινδυνεύω με επίπληξη,
Α ναι.......τα φλαμίνγκο παραλίγο να τα ξεχάσω!!
Τελικά διακτινίστηκα μιας και οι δουλειές τρέχουν ασταμάτητα...
See ya!!
