Το αποφάσισα ακούγοντας το ομώνυμο τραγούδι μέσα στη νύχτα.
Μόλις ξυπνήσει η παρέα θα προτείνω βόλτα
στην Αρναία και το πάσο του Χολομώντα
έστω και με το ψιλόβροχο που έλεγαν τα δελτία τρόμου.
....................
Έχω να παλέψω σε πολλά επίπεδα τις απώλειες.
Των ανθρώπων , της ελευθερίας να διαλέγω μόνος μου ρυθμούς ,
του πλούτου της φράσης θα το δω αύριο.
Και τα χρονικά περιθώρια που γλυκά και ύπουλα μπαίνουν και χτίζουν γύρω μας αόρατα εμπόδια.
Αύριο ξανά δουλειά κι είναι και εκείνο το service που πλησιάζει
κι ο κακός ο λύκος θα σε κάνει ντα αν δεν είσαι στην ώρα σου.
Ψάχνω έναν να σεβαστεί τον κόπο μου , δεν μπορεί να έχει εξαφανιστεί το είδος.
.....................
Πάμε πίσω στο θέμα μας.
Το ραντεβού ορίστηκε στις 11 και φύγαμε 11.30 με τον ουρανό
τον ορίζοντα και το οδόστρωμα στα καλύτερα τους.
Πρώτη στάση για μακρόσυρτο καφεδάκι και κουβέντα επί παντός στην πλατεία του ήσυχου Ταξιάρχη.
Τι καλά που μας έκαιγε ο ήλιος τα πρόσωπα.
Πίσω στις δροσιές του πολύτιμου γείτονα Χολομώντα.
Το πέρασμα του βουνού μας έκανε να χαθούμε
ανάμεσα στο αγνάντι προς τον Άθω και τις νεκρές ασπρόμαυρες σκιές των δένδρων πάνω στο δρόμο.
Ωραίο οδόστρωμα και οι πρώτες κλίσεις της χρονιάς μέχρι την Αρναία και τον Άγιο Πρόδρομο.
Το να περάσεις αυτό το χωριό την ώρα που βγαίνουν τα σουβλάκια ήταν μια επίπονη διαδικασία
πυυ φέραμε εις πέρας με απόλυτη επιτυχία .
Οικογενειακές υποσχέσεις γαρ...στην επόμενη θα ρεφάρουμε τρώγοντας διπλή μερίδα.
150 χλμ χαράς και βαθιών εισπνοών και εκπνοών.
Μην ξεχνάτε σε ποιόν ανήκει ο χρόνος σας...
See ya!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Γράψτε ενα σχόλιο